Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2012

40.Την άκρη μου έψαξα να βρω( στίχοι-Κώστας Πάνος)


Τον άκρη μου έψαξα να βρω, με φίλους κι εργασία.
Μόνο όμως κάτι ξέχασα- ίσως την φαντασία.
Και χρόνια τώρα κόλλησα στην ίδια ιστορία
Στα μοναστήρια θα κλειστώ ή στα ψυχιατρεία

Γιατί η δική μου πάθηση δεν έχει θεραπεία.
Και κοίταξα τη μοναξιά κατάματα, ευθεία.
Στον δρόμο για την κορυφή έχασα την υγεία.
Είχε ανηφόρα και στροφές κι από λαμόγια, βία.

Την άκρη μου έψαξα να βρω, μα εν τέλει δεν την βρήκα
Και σε τρυπάκια αλλιώτικα αλλοπαρμένος μπήκα
Έγινα ένας γραφικός, ξεβράκωτος στα αγγούρια
Καχύποπτος και μίζερος, σε πράγματα καινούρια.

Μου τέλειωσε η ενέργεια, τα μη- μα και τα πρέπει
Σαν ψάρι που αγκιστρώθηκα και μάτωσε το λέπι
Μάτωσε όλη η ύπαρξη, μαύρισε η ψυχή μου
Την άκρη ψάχνω για να βρω μόνο στην προσευχή μου.

Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2012

39.Σκωπτικό( στίχοι-Κώστας Πάνος)

Πρέπει να δίνεις σημασία στην αγάπη σου.
Στις δυσκολίες, στις μοναξιές σου ήμουν το χάπι σου.
Μα είναι κρυμμένη η ευτυχία μες στο ντουλάπι σου.
Και τα χεις φτιάξει με δονητές σου και τον αράπη σου.

Μου χει στοιχίσει η αγαμία κι η απουσία σου.
Εσύ θα μείνεις τελείως μόνη με την κακία σου.
Όταν μιλάμε πετάς ωραία την ειρωνεία σου.
Φτιάξτα με κείνη την άθλια φίλη, την πιο λεσβία σου.

Θα κάνω τούμπες αν μάιω κάποτε ότι παντρεύεσαι.
Σένα σε μάθαν όλοι οι δικοί σου πώς να παινεύεσαι.
Λέξη δεν ξέρεις από κανόνες της κοινωνίας σου.
Κι ο έρωτάς σου προιόν της φαντασίας σου.


38.Δεν βρίσκω λόγο( στίχοι- Κώστας Πάνος)

Δεν βρίσκω λόγο να ζω μαζί σου, ότι τραβούσε η όρεξή σου,
πάντοτε έκανες.
Δεν θέλω να χω τύψεις για σένα, παιδιά ωραία
εύκολα ξέκανες.

Δεν βρίσκω λόγο να ρθω και πάλι, τα ωραία σου κάλλη
έγιναν πάθημα.
Δεν πρέπει να χω σχέση με σένα, ήσουν για μένα
μεγάλο μάθημα.

Δεν βρίσκω λόγο να κάνεις σκέψεις, κι ίσως σαλέψεις
έτσι μονάχη σου.
Θέλω και πάλι να με μαγέψεις, σκληρά αν δουλέψεις
όλα τα λάθη σου.

Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2012

37.Εσύ( στίχοι- Κώστας Πάνος)

Εσύ με σώμα γυμνασμένο, πρώτη χορεύτρια.
Της θέσης που χω στην καρδιά μου, εκμεταλλεύτρια.
Σου γραψα στίχο, την αφεντιά σου την παραδέχομαι.
Θέλω να πω μόνο δυό λέξεις και σχόλια δέχομαι.

Χωρίς να θέλω, συγχώρεσε με σε ερωτεύτηκα.
Και πίστεψε με τα αισθήματά μου δεν είναι ψεύτικα.
Πάμε οι δυό μας σε μέρη ξένα να συζητήσουμε.
Την τυπική ως τώρα σχέση να αναβαθμίσουμε.

36.Ποτέ δεν σ' είχα στο πλευρό μου(στίχοι- Κώστας Πάνος)

Ποτέ δεν σ' είχα στο πλευρό μου, αλλά σε θέλησα πολύ.
Ξεπέρασα τον εαυτό μου, όμως δεν είδα προκοπή.
Πόσα ακόμα θες να δώσω;Να θυσιάσω μια ζωή;
Εσύ για μένα αδιαφορούσες αλλά βαθιά ήσουν πληγή.

Έμενα με έβλεπες εν τέλει μόνο τον χρόνο να περνάς.
Πεπυρωμένα είναι τα βέλη που έριξες δια ημάς.
Έκλαιγα εγώ, εσύ γελούσες και έβρισκες την αφορμή:
να κάνεις σχόλια όσο μπορούσες, να με πικράνεις στη στιγμή.

Και χωρίς τίποτα να τρέχει έτσι κυλάει ο καιρός.
Εσύ νορμάλ μα πέρα βρέχει, κι εμένα ο πόνος σιωπηλός.
Κι έτσι μια μέρα θε να σβήσω, ήσυχα σε μια γωνιά
χωρίς εσύ να με θυμάσαι, χωρίς να αφήσω δανεικά.

Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2012

35.Ελληνίδα μάνα( στίχοι- Κώστας Πάνος)

Η κλασική, αναλλοίωτη στο πέρασμα των χρόνων.
Ως αποδέκτης των παιδιών και των χιλιάδων πόνων.
Σου λέει πώς να ντύνεσαι, και πότε έξω να βγαίνεις,
πολύ να μην αφήνεσαι και δίπλα της να μένεις.

Κι άμα γνωρίσεις κοπελιά, πρέπει να την εγκρίνει.
Θέλει να μην αντιμιλά και πιόνι της να γίνει.

Όμως στα αλήθεια σ αγαπά, θα είσαι πάντα  ο γιος της
Καμάρι, η ελπίδα της και των ματιών το φως της.
Και αν γίνεται ενοχλητική μην την παρεξηγήσεις.
Αν γίνεις κάποτε γονιός, τα ίδια θε να ζήσεις.