Τρίτη, 29 Ιανουαρίου 2013

57.H ντίβα(στίχοι-Κώστα Πάνου)

Θα ήθελα να στολιστέίς κι αρώματα να βάλεις
Στο ύψος του φορέματος θα πρέπει να υπερβάλλεις
Φόρεσε τα τακούνια σου το ωραίο το καλσόν σου
Και έλα πες μου πράματα από το παρελθόν σου.

Τα πρώτα άνοιξες κουμπιά του πουκαμίσου σου.
Κι όλοι οι άντρες-κοίτα-τρέχουν από πίσω σου.
Βάψε τα νύχια σου και γίνε τώρα η ντίβα μου.
Άλλαξε τρόπους,την νοοτροπία και τα μοτίβα μου.

Είναι η αύρα η θετική σου που με ξετρέλανε
Και να βρεθούμε σε αυτήν την ζήση οι μοίρες θέλανε.
Στην έρημο όαση ο αδαμάντινος χαρακτήρας σου.
Θέλω να γίνω το καλοκαίρι ανεμιστήρας σου.

Όσο σε σκέφτομαι σου λέω δεν συγκεντρώνομαι
Να μου μιλάς με ευαισθησία γιατί πληγώνομαι
Είναι ανάγκη μου να σε νιώθω και να σε γεύομαι
Και με την σκέψη τη δική σου να ονειρεύομαι.

Δευτέρα, 28 Ιανουαρίου 2013

56.Πρόσκληση σε δείπνο(στίχοι-Κώστας Πάνος)

Τις νύχτες μας φαντάζομαι μέσα στο ίδιο σπίτι
Να δίνουμε δυό ψίχουλα σε ενα φτωχό σπουργίτι.
Οι μοναξιές θα σμίγουνε στου έρωτα τον πλανήτη.
Κι οι δυό θα παριστάνουμε το θύμα και τον θύτη.

Σε χαλαρές ταχύτητες οι μέρες θα κυλάνε.
Για την δική μας την χαρά οι φίλοι θα μιλάνε.
Μαζί θα μοιραζόμαστε αγάπη μου τα πάντα
Θα πίνουμε την άνοιξη καφέδες στην βεράντα.

Μα ώσπου να γίνουν όλα αυτά,μην μου χαλάς τον ύπνο
Δέξου και μια πρόσκληση ρομαντική σε δείπνο.
Και πιες απ'το ποτήρι μου ολόκληρο το είναι.
Κι άμα σε αρέσει δίπλα μου, ζωή μου έλα γίνε.

Διώξε μακριά αναστολές, φόβους κι αμφιβολίες.
Και στρίμωξε τις ενοχές,στου νου σου τις γωνίες.
Μόνο για σένα νοιάζομαι και δεν υπολογίζω.
Όσο κι αν θυσιάζομαι,στα λάθη που ορίζω.

Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2013

55.Τα πράγματα( στίχοι-Κώστας Πάνος)

Tα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται. Λουλούδια οι σχέσεις που μαραίνονται.
Περνάς στην μοναξιά βασανιστήρια. Tις νύχτες με κλειστά τα παραθύρια.
Τα πράγματα όσο πάνε δυσκολεύουνε. Οι πιο πολλοί δεν την παλεύουνε.
Κανείς δεν νιώθει όπως άλλοτε. Αλίμονο σου άνθρωπε ευάλωτε.

Τα πράγματα αλλάξαν πριν την ώρα τους .Οι πιο καλοί εγκατέλειψαν την χώρα τους.
Μα οι από πάνω έχουν ήσυχη συνείδηση. Και οι θεσμοί υπέστησαν καθίζηση.
Τα πράγματα την κάτω βόλτα πήρανε. Ανθρωποφάγε της κρίσης τύραννε
Πόσοι ακόμα στο βωμό σου θα θυσιάζονται; Αργίες τέχνας κατεργάζονται.

Παρασκευή, 25 Ιανουαρίου 2013

54.Στίχοι( Κώστα Πάνου)

Πέμπτη, 24 Ιανουαρίου 2013

53.Κι αν επιμένω(στίχοι- Κώστας Πάνος)



Κι αν επιμένω εσύ δεν δίνεις σημασία. Με έχεις γράψει στα κατάστιχα του νου
Είμαι για σένα μοναχά μια παρουσία. Που ξεπερνάει και τα όρια του  τρελού.
Κι έτσι μου κόβεις τον αέρα που χα πάρει- χωρίς δικαίωμα να δώσεις- πουθενά.
Και άντε πάλι ξαναμπαίνω στο καβούκι, στο παρελθόν μου μπας και βρω παρηγοριά.

Κι αν επιμένω συνεχίζεις τη ζωή σου, χορεύεις πάντα σε ένα ξέφρενο ρυθμό.
Κι όποιον τραβάει η όρεξή σου, μπορείς να βρεις, να κατακτήσεις στο λεπτό.
Βλέπεις οι κόσμοι μας δεν παντρευτήκαν, είναι τελείως διαφορετικοί.
Εσύ για δράση διψασμένη όλη μέρα κι εγώ στα ίδια να μην βλέπω προκοπή.

Kι αν επιμένω μάλλον τίποτα δεν βγαίνει, ίσως μ αρέσει η αυτοκαταστροφή
Μάλλον στον δρόμο έχω χάσει την αγάπη, νερό δεν πίνω αν και φτάνω στην πηγή.

Κυριακή, 20 Ιανουαρίου 2013

52.Μορφή παραμυθένια( στίχοι- Κώστας Πάνος)

Έχεις μια φωτογένεια, μαζί με την ευγένεια
και είσαι αγαπητή.
Κόρη μαλαματένια με κόμη μεταξένια,
ω έαρ μου γλυκύ.

Μορφή παραμυθένια,φωνή παραδεισένια
στου κόσμου το χαμό.
Οι κόμποι μες στα χτένια για την δική σου έννοια
μου δέσαν το μυαλό.

Σάββατο, 19 Ιανουαρίου 2013

51.Αναίσθητοι( στίχοι- Κώστας Πάνος)

Αναίσθητοι όλοι γίνατε, την πάρτη σας κοιτάτε
Κι αν υποφέρει ο διπλανός, την πόρτα δεν χτυπάτε
Πώς θα περάσετε καλά, μόνο αυτό σας νοιάζει.
Σε εγωισμό και θάψιμο κανένας δεν σας μοιάζει.

Αναίσθητοι σε μια ζωή που άλλοι σας ορίσαν
-αυτοί που με τον πόνο σας παίξανε και κερδίσαν.
Η κρίση σε απροχώρητο σημείο σας έχει φτάσει
Αλλά για το κοινό καλό κανείς δεν θα αντιδράσει.

Τρίτη, 8 Ιανουαρίου 2013

50.Κορνίζες( στίχοι- Κώστας Πάνος)



Κορνίζες τα όνειρα στον τοίχο, και η ψυχή μου το καρφί
τώρα άλλα ζητά το σώμα μα δεν τα δίνει η ζωή
και οι καημοί όλοι στιχάκια που σημαδεύουν το μυαλό
για αυτό και πονοκεφαλιάζω δειλό το κάθε πρωινό

Κορνίζες γίνανε κι οι σκέψεις σε ένα αλλόκοτο εμβαδό
Και όλες οι παλιές αγάπες μαχαίρια δίκοπα θαρρώ.
Γυρνάνε οι στιγμές κι οι μέρες σε μια παράξενη τροχιά.
Μακριά απ’ το γέλιο, την ανάσα και την δική σου αγκαλιά.

Τρίκαλα, 2013.