Σάββατο, 2 Μαρτίου 2013

66. Καράβια από γερό σκαρί( στίχοι-Κώστας Πάνος)

Απ' το ίδιο το γερό σκαρί είμαστε εμείς φτιαγμένοι.
Δύο καράβια ξύλινα που αντέχουν σε φουρτούνες.
Που εδώ και χρόνια αρκετά, ρότα δε λεν να αλλάξουν.
Και αν κάποτε θελήσει ο Θεός μαζί θα βυθιστούνε.

Φορώ όλες τις συνήθειες και βλέπω τις χαρές σου.
Και πίσω από τα μάτια σου, τις ανασφάλειές σου.
Κάθε πρωί προσεύχομαι να μην με εγκαταλείψεις.
Ότι ήθελα και έψαχνα στα μάτια σου το βρήκα.

65. Πεθαίνουν αδιακαίωτοι( στίχοι-Κώστας Πάνος)

Πεθαίνουν αδικαίωτοι, ήρωες στις κακουχίες.
Οι ποιητές οι αφανείς κι οι γνήσιοι αισθηματίες.
Πεθαίνουν αδιακαίωτοι όσοι φυλακισμένοι,
δεν μπόρεσαν να πάρουν αέρα ελευθερίας.

Πεθαίνουν αδιακαίωτοι, όσοι αιμορραγούνε.
Όσοι πολύ πικράθηκαν και εκδίκηση ζητούνε.
Πεθαίνουν αδικαίωτοι γενναίοι οι φαντάροι,
γιατί δεν πρόλαβαν να δουν πόλεμο να τελειώνει.

Δικαιωμένοι πέθαναν όσοι ονειρευτήκαν
Και όοοι ζώντας τη ζωή τον θάνατο αρνηθήκαν.

64.Έρωτας γεννιέται( στίχοι-Κώστας Πάνος)

Στέκομαι στο τζάμι την σκιά μου κοιτώ.
Άνθρωπος μικρός όπως εσύ κι εγώ.
Έκπληξη στην έκπληξη θα τρελαθώ.
Τίποτα πια δεν ξέρω να σου πω.

Έρωτας γεννιέται έρχεται το φως.
Πίστεψα στο ψέμα βγήκα αληθινός.
Νιώθω μπρος σε σένανε και πάλι μικρός.
Άστραψε και βρόντηξε ξανά ο ουρανός.

Βλέπεις πώς ο κόσμος τούτος δεν γελά.
Μοναχά τα λάθη ξέρει να μετρά,
Και ας είναι τα δικά του πιο πολλά.
Έχουν σημασία πιο πολύ τα λεφτά.

Για όλους υπάρχει στην ζωή ένας Σταυρός
για άλλους πιο μεγάλος για άλλους πιο μικρός.
Για άλλους είναι ο ίδιος τους ο εαυτός.
Είναι ο χειρότερος απ' όλους  εχθρός.




63.Τρελοί( στίχοι-Κώστας Πάνος)

Παντού υπάρχουνε τρελοί, σε όλης της γης τα πλάτη.
Άλλοι στους δρόμους οργισμένοι λεν γιατί,
κι άλλοι δεμένοι με αλυσίδες στο κρεβάτι.
Παντού υπάρχουνε τρελοί, να κάνουν ότι οι άλλοι δεν τολμάνε.

Είναι αχρείαστη για κείνους η ντροπή.
Κάποιοι τους βάλαν σε ένα απρόσωπο κελί.
Είναι γιατί αδυνατούν να καταλάβουν, πώς μόνο αυτοί φιλοσοφούνε τη ζωή.
Για αυτούς το χώμα είναι η μόνη φυλακή.

Παντού υπάρχουνε τρελοί που μας γεμίζουνε με απαισιοδοξία.
Πάλι καλά να λες που υπάρχουνε κι αυτοί
Να σπάνε λίγο την μονοτονία.

Όσοι τους βλέπουνε γελούν με αμηχανία.
Είναι αστείοι και συγχρόνως σοβαροί.
Και καθρεφτίζουνε την κάθε αδικία.


62. Και ο πόνος μου γλυκός σαν το φιλί( στίχοι-Κώστας Πάνος)

Αγκαλιάζεις τα βιβλία. Είναι από αμηχανία; Δεν μπορώ να σε ξεχάσω ούτε και θέλω.
Και ο πόνος μου γλυκός σαν το φιλί.
Μα κι αυτός δεν με βολεύει, την ψυχή δεν ημερεύει.
Με του έρωτα το δόρυ, τρυπημένος με το ζόρι. Δεν μπορώ να σε αγγίξω κι όμως θέλω.
Κι έτσι η αγάπη μου γλυκιά σαν ταραχή.
Μα κι αυτή δεν με βολεύει. Την ψυχή δεν γαληνεύει.


61.Όποιος τον κόσμο αγάπησε( στίχοι- Κώστας Πάνος)

Δεν ξέρω τι να πρωτοπώ για αυτόν τον μάταιο κόσμο.
Κοτσομπολιά μικρότητες και μυρωδιά από δυόσμο.
Μίσος και ζήλεια άφθονη. Και θάψιμο όσο πάει.
Για αυτόν που κάνει το καλό και μίσος δεν κρατάει.
Όποιος τον κόσμο αγάπησε στον έρωτα ξεσπάει.

60.Μόνο το συμφέρον παίζει ρόλο( στίχοι-Κώστας Πάνος)



Μόνο το συμφέρον παίζει ρόλο. Κι οι καταστάσεις έχουν δόλο
Καλός είσαι για συμφέρον. Αν ζω αν πέθανα δεν έχεις ενδιαφέρον
Κι είναι η ζωή ένα πατίνι πειραγμένο. Κι εγώ απάνω του ανεβαίνω
Και σε μονόδρομο πηγαίνω νύχτα μέρα. Τα πλοία μου πέσανε σε ξέρα.

Στα δύσκολα οι φίλοι δεν φανήκαν. 
Από την πίσω πόρτα βγήκαν
Και δεν μου κάνει η καρδιά να τους μιλήσω.
Ανάγκη πια δεν έχουνε , μόνους αν τους αφήσω.

Δεν την αντέχω την αχαριστία.Να με εκμεταλλευτείς και συ, άρπαξε μια ευκαιρία.
Όρια δεν έβαζα ποτέ μου. Και δεν βαριέσαι έλεγα μαλάκα εαυτέ μου
Μην το τραβάτε το σχοινί , για δεν θα μας αντέξει. Ποιο αποφάσισε η ζωή παιχνίδι να μας παίξει;
Το πιο ιερό πράμα είναι η φιλία. Για αυτό μην το αγγίζετε, μεγάλη αμαρτία.