Τετάρτη, 25 Σεπτεμβρίου 2013

ΕΙΣΑΙ ΧΑΖΟΣ

Είσαι χαζός και μαριονέτα, είσαι κουτός και αγαθός
Κάνεις ότι σου λεν οι άλλοι, είναι ο εγκέφαλος λειψός.
Μη συμβιβάζεσαι ρε βλάκα, κανείς δεν θα σε κάνει ντα.
Άμα σε πιάσουνε στη φάκα, με σένα ο κόσμος θα γελά.

Άμα σου ρίξουνε σφαλιάρα, γύρνα απ’ την άλλη είπε ο Χριστός
Να όμως που μ’ αυτό το πνεύμα, δεν πάει κανένας δυστυχώς.
Μίλα, δεν κάνει να σωπαίνεις, πες ότι σκέφτεσαι δειλέ.
Δεν μένεις μόνος μη φοβάσαι, κάνε μια κίνηση νωθρέ.

Κυριακή, 22 Σεπτεμβρίου 2013

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ

Όλοι πιστά σ’ ακολουθούν, και τους ανακατεύεις
Και με έναν τρόπο μαγικό τους πείθεις, τους πλανεύεις.
Στάχτη στα μάτια των πολλών ρίχνεις για να κοιμούνται.
Ξέρεις οι αδυναμίες τους πώς χρησιμοποιούνται.

Διαίρει και βασίλευε, ο πρώτος σου κανόνας.
Για ψήφους και για φούμαρα, μεγάλος ο αγώνας.
Τα ψέματα καθώς τα λες , παίρνεις μια άλλη όψη.
Κανένας από μέσο του δεν θέλει να σε κόψει.

ΦΑΡΟΣ

Φάρος με αλεξικέραυνο στης θάλασσας την άκρη
Τον δέρνουνε τα κύματα καθώς λυσσομανούνε
Φάρος με αλεξικέραυνο για τους κακούς ανθρώπους.
Παλεύει με τα ψέματα με χίλιους δύο τρόπους.

Και όλοι οι μοναχικοί πολύ τον αγαπούνε.
Τον φαροφύλακα ζητούν αλλά δεν θα τον βρούνε.

Φάρος με αλεξικέραυνο, παίζει σπουδαίο ρόλο
Αγγέλοι τον κοιτάζουνε απ’ τον ουράνιο θόλο.
Φάρος με αλεξικέραυνο δίπλα σε παραλία.
Σε αστραπές και κεραυνούς μεγάλη έχει εμπειρία.

Και όλοι οι μοναχικοί πολύ τον αγαπούνε.
Τον φαροφύλακα ζητούν αλλά δεν θα τον βρούνε.

ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ

Ζώδια και μαγειρική και σίριαλ της δεκάρας.
Όλοι βαράνε προσοχή στη θέα μιας κουκλάρας.
Με ίντριγκες της show- biz, και εγκεφάλου πλύση.
Νομίζεις πώς ο Έλληνας θα ξεχαστεί απ' την κρίση.

Αναπαράγεις σύστημα, τον κόσμο υπνωτίζεις.
Μπρος στους θανάτους στο κακό, ποτέ σου δε λυγίζεις.
Ότι πουλάει πάντα θες και βγάζεις προς τα έξω.
Δεν έχω δίλημμα το ποιό κανάλι να διαλέξω.

Κείνο το κόκκινο κουμπί στα αριστερά και πάνω
πατάω στο τηλεκοντρόλ, λιγάκι να ανασάνω.

Σάββατο, 21 Σεπτεμβρίου 2013

ΤΙ ΝΑ ΠΕΙΣ

Τι να μου πεις για αγάπη και θυσίες
Πάντοτε ήθελες καβγά και φασαρίες
Τι να μου πεις και για το πάθος
Αφού δεν με έψαξες ποτέ σου κατά βάθος.

Τι να μου πεις. Παραπονιόσουν.
Και για τους πρώην σου κλαιγόσουν.
Τι να μου πεις; Ο εγωισμός σου.
Θα σ’ οδηγήσει στο γκρεμό σου.


Τι να μου πεις τώρα πια. Πάει…
Η καρδιά δεν σε ζητάει.
Τα είπαμε αυτά που πρέπει
Τα ίδια λάθη η ζωή δεν επιτρέπει.

Παρασκευή, 20 Σεπτεμβρίου 2013

ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΤΑ ΠΗΡΕΣ;

Είναι η ζωή όπως έγινε, μια λίστα πληρωμών.
Πότε οι Τράπεζες πότε η φορολογία.
Και η πτώση από χρόνια των ηθών.
Ότι μας έμεινε : οικογένεια και φιλία.

Επιβραβεύεται, πουλάει το κακό.
Και στο ζενίθ τους είν’ οι εθνοσωτήρες
Και η ψυχή μας Εκκρεμές είν’ του Φουκώ.
Καλέ μου άνθρωπε, ακόμα δεν τα πήρες;

ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ

Μια λέξη θέλω να μου πεις, έλα στο σπίτι να με βρεις
Δίπλα να σ’ έχω.
Δώσε στο όνειρο ψυχή, και γω για σένα μια ζωή,
πάντα θα αντέχω.

Είσαι η γλυκιά μου χαραυγή κι η πιο ωραία μου στιγμή
Σαν σ’ αγκαλιάζω.
Όταν κοιμόμαστε μαζί, τ’ αστέρια και τους ουρανούς
Σε σένα τάζω.

Τη σκέψη σου έχω για οδηγό, και στου καιρού τον πηγαιμό
Αγάπη γίνε.
Και όταν είσαι μακριά, ένα ποτήρι στην υγειά,
Για μένα πίνε.

Μια λέξη θέλω να μου πεις, που δεν την είπε άλλος κανείς
Ποτέ ως τώρα
Δώσε μια ελπίδα να χαρώ, είναι αβάσταχτο να ζω
Σε αυτή τη χώρα.

Κάνε με ήρεμα να ζω, και πες μου ένα σ’ αγαπώ
Μ’ όλο το είναι.
Βγάλε την άλλη απ’ την καρδιά, με έχει κουράσει τώρα πια.
Έλα, και μείνε.

Τετάρτη, 18 Σεπτεμβρίου 2013

ΚΑΝΩ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΕΧΩ

Κάνω τα πάντα για να σ' έχω, αλλά εσύ δεν προσπαθείς.
Από τα μείον σου απέχω, μα δεν μπορείς να αντισταθείς.
Βρίσκεις τρελές δικαιολογίες, όταν δεν θέλεις να με δεις.
Και με εξαίρεση εμένα, τον δάσκαλό σου θα τον βρεις.

Μα όλο ξενυχτάς και πίνεις, χορεύεις για όλους γενικώς.
Κι αν κάτσει και κανένα θύμα, θέλεις το σεξ διακαώς.
Το πάθος για το άλλο φύλο, σε σένα ρίζωσε βαθιά.
Έλα σε μένα που σε θέλω, κι άστο, μην λες πολλά,πολλά.

Θα είμαι στη διάθεσή σου, πάρε με μόνο όταν μπορείς.
Και περιμένω επίθεσή σου όταν δεν θα χεις τι να πεις.
Γίνε του κήπου μου λουλούδι, να σε μυρίζω το πρωί.
Γίνε της μοναξιάς τραγούδι, όταν θα γίνομαι στουπί.

Κάνε μου όλα τα χατίρια, να με έχεις θέλω βασιλιά.
Κι απ' τα ανοιχτά τα παραθύρια, νέοι οι άνθρωποι ξανά.
Θα βλέπω τους πάντες με άλλο μάτι, μ' άλλη τελείως λογική.
Κι όταν θα είμαι στο κρεβάτι, εσύ θα είσαι ανταμοιβή.

Δευτέρα, 16 Σεπτεμβρίου 2013

ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΦΙΛΟ



Η θέλησή σου με έχει συγκινήσει.
Είμαι υπερήφανος απλά, που σε έχω φίλο.
Η εξυπνάδα σου άφωνο με έχει αφήσει
Και στη δουλειά σου έχεις ζήλο.

Ψυχολογείς κάθε στιγμή ότι περνάει
Και πιάνεις το σφυγμό των ακροατών.
Είσαι κιμπάρικο παιδί που όλο κερνάει
Η καλοσύνη σου στη διαπασών.

Άλλος δεν βρίσκεται ωσάν κι εσένα
Που να βοηθά στις δύσκολες στιγμές.
Μιλάς με θάρρος στον καθένα
Κι ωραίες δίνεις συμβουλές.

Κάτι, άμα θες το πετυχαίνεις
Με τρόπο που ξέρεις μόνο εσύ.
Κι όλο ψηλότερα θα ανεβαίνεις
Στο όρος που λέγεται ζωή.

ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ ΑΡΑΞΑ



Στην παραλία άραξα ξέχασα τις σκοτούρες
Από τον ήλιο κάηκα και από σκέψεις σβούρες.
Στη θέα ημίγυμνων κορμιών άναψα ένα τσιγάρο
Όμως εσένα σκέφτηκα τηλέφωνο να πάρω.

Πώς σου βαζα αντηλιακό, πώς σου δινα πετσέτα
Και νόμιζες πώς σε ήθελα μόνο για μια ξεπέτα.
Σου λεγα βγάλε το σουτιέν να δω το όμορφο στήθος
Και μου λεγες στα ισπανικά είμαι μεγάλος μύθος.

Τα ελληνικά τα σκότωνες μα σ’ είχα συνηθίσει.
Ο νους μου έδινε εντολή μονάχα για τη στύση.
Δεν σήκωνες ρομαντισμούς ήσουν αλλοπαρμένη.
Μ αρέσουν μου πες οι Έλληνες, μ’ αρέσουν και οι ξένοι.

Ήθελες απ’ τους άντρες σου να έχουν γερά μπράτσα.
Μα ο πιο καλός σου γκόμενος πήδηξε απ’ την ταράτσα.
Τον πέθανες τον άνθρωπο με την πολλή σου γκρίνια
Προτίμησες να κάθεσαι μονάχα στα σαίνια.

ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΟΠΕΛΑ

Όλη μέρα με τις φίλες σχολιάζεις,
το που θα πας πώς θα γδυθείς, πώς θα ντυθείς.
Και να με δεις από κοντά πια δεν αδειάζεις.
Δεν έχεις δύναμη κοντά μου να σταθείς.

Τρία μερόνυχτα καφέδες και μεθύσια.
Για τα ματάκια σου τα δυό τα φωτεινά.
Που την καρδούλα μου στον πόνο έχουν τυλίξει.
Στη μουσική ψάχνω να βρω παρηγοριά.

Σε είδα που έβγαζες κάτι φωτογραφίες
με κάτι φίλες χαμογελαστή.
Που τα χαράματα τις βλέπεις στις γωνίες
να σιγοκλαίν για κάποιον πρώην εραστή.

Κάποιο ξημέρωμα σε είδα μεθυσμένη
να σε κρατάει από το χέρι ένα παιδί
Να σε ρωτά που είν' η αθωότητα κρυμμένη
κι εσύ να λες αυτό τι πάει να πει;

Πάει να πει πώς οι ευαίσθητοι κερδίζουν
στον έρωτα, στο πρώτο τους φιλί
Βλέπεις κορίτσι μου η αλήθεια είναι γραμμένη
μέσα στα μάτια τους γλυκά σαν ενοχή.

ΞΥΠΝΑ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΕ

Βγες λίγο από τον πύργο σου και κοίτα το λαό σου.
Που πνίγεται δυό βήματα απ' το βασίλειό σου.
Πληρώνεις εισιτήριο στα κάλπικα όνειρά σου.
Ενώ εσώ μας κατουράς φιλάμε την ποδιά σου.

Ξύπνα ορέ Πρωθυπουργέ, μας πήρανε φαλάγγι.
Η χώρα σου κηρύχτηκε σε έκτακτη ανάγκη.
Πλημμύρες από έγκλημα φτώχεια και ανεργία.
Κι εσύ στα γκάλοπ τα σικέ μου δίνεις σημασία.

97. Ωρίμασες αλάνι( στίχοι- Κώστας Πάνος)

Κάθε φορά ξενύχταγες στα πρώτα τα μπουζούκια.
Νυχτόβιοι σε χώνανε βαθιά πολύ στα λούκια.
Πέφτανε τα γαρύφαλλα, άσπρα βροχή στην πίστα.
Κι η Άντζελα σε έβαζε στην μαύρη της τη λίστα.

Κόντρες τρελές για γκόμενες κι αμάξια στην Γλυφάδα.
Πίνοντας βότκα δυνατή πάγο πορτοκαλάδα.
Και άγγιζες χιλιόμετρα στην εθνική διακόσια
Και την ψυχή σου πούλαγες για πεντακόσια γρόσια.

Τα χρόνια όμως περάσανε κι ωρίμασες αλάνι.
Έκανες οικογένεια, και τώρα ποιός σε πιάνει.
Κι οι φίλοι σου σε παίρνουνε αστεία να σου πούνε.
Κι όλοι μαζί σου τα παλιά, ξανά να θυμηθούνε.

96.Δημόσιο( στίχοι- Κώστας Πάνος)

Όλοι μιλούν εκ του ασφαλούς
χωρίς πολλές παρτίδες
για κάτι διαφορετικούς
τελειώσαν οι ελπίδες.

Όλοι τα ίδια συζητούν
για να μην εκτεθούνε
Χρόνια μες στο δημόσιο
μιζέρια αντανακλούνε.

95.Πόνε με δίδαξες( στίχοι- Κώστας Πάνος)

Κατάρα μου ριξες
μαχαίρι μου μπηξες
ξανθιά μου μάγισσα
μες στην καρδιά μου.

Στα μάτια κοίταξες
πόνε με δίδαξες
βαθιά να κρύβομαι
στη μοναξιά μου.

Κυριακή, 15 Σεπτεμβρίου 2013

94. Φτωχή καρδιά( στίχοι- Κώστας Πάνος)

Δεν είδανε τα μάτια του φωτιές να μεγαλώνουν.
Μόνο ψυχές να αιμορραγούν, σφάλματα να πληρώνουν.
Των φίλων άγριες φωνές δεν άκουσαν τα αυτιά του.
Δεν μίλησαν τα χείλη του για τη φτωχή καρδιά του.

Δεν πάτησαν τα πόδια του τη γη με παρρησία.
Και έτσι η καρδιά του χάραξε ρομαντική πορεία.
Τα όνειρά του αράχνιασαν στο ράφι ξεχασμένα.
Ήταν πολλά ήταν βαθιά μαζί κι αγριεμένα.

Περνούσε έτσι ο καιρός κι έλεγε πώς θα στρώσει.
Κι αυτό που τον βασάνιζε πώς θα το εξοντώσει.
Απανωτά χτυπήματα ραγίζανε το εγώ του.
Βάζαν φωτιά στα πάθη του, στο υποσυνείδητό του.

Η αίσθηση του τίποτα κάθε του βήμα σβήνει
Δικάζει απλά το βλέμμα του κι ύστερα τον αφήνει.

93.Πάλι στη φάκα πιάνεσαι( στίχοι- Κώστας Πάνος)

Πάλι στη φάκα πιάνεσαι κι ακολουθείς την μόδα.
Πάντα με τρέντι ντύσιμο, με γκόμενα και ρόδα.
Μαζί με όλα τα πρόβατα σε ένα κλαμπ μεγάλο.
Ψάχνεις την ευτυχία σου μέσα σ' αυτό το ζάλο.

Μα όταν σου μένει ένα κενό, τα βράδια πώς κοιμάσαι;
Ζώντας μόνο για πάρτη σου, για άλλους να μην λυπάσαι;
Χρήματα μάζεψε πολλά να έχεις να ξοδεύεις.
Την πεμπτουσία της ζωής για πάντα θα γυρεύεις.

93. Άγρια αγάπη( στίχοι- Κώστας Πάνος)

Άγρια αγάπη θυμωμένη, από λάθη πληγωμένη,
είναι ότι μας φέρνει πιο κοντά.
Τρομαγμένη από τα χρόνια, παγωμένη από τα χιόνια.
Έλα απόψε για να ανάψουμε φωτιά.

Όταν γράφω το όνομά σου, είμαι μέσα στην καρδιά σου.
Και χορεύω τον τρελό της το ρυθμό.
Η αγάπη αγριεύει, το κορμί με σαγηνεύει
κι όλο πάει το μυαλό στο πονηρό.

Σε χαρτί μουτζουρωμένη, στη γωνιά παρατημένη.
Η αγάπη μου πεισμώνει και πονά.
Σαν θαμπή φωτογραφία, σκέψη δίχως φαντασία.
Κι όλο μένουμε στα λόγια μοναχά.

Όταν μπήκες στη ζωή μου, έγινες η αναπνοή μου.
Να σε σκέφτομαι ποτέ δε σταματώ.
Η αγάπη αγριεύει το κορμί με σαγηνεύει
κι όλο πάει το μυαλό στο πονηρό.

92. Πόλεμος( στίχοι - Κώστας Πάνος)

Τους Σέρβους βοβμαρδίζετε με περισσή μανία.
Βυθίζετε τόσες ψυχές μέσα στη δυστυχία.
Άνδρες γυναίκες και παιδιά κατακρεουργημένοι.
Γέροι, αθώοι πρόσφυγες στο αίμα βουτηγμένοι.

Τάχ υπερασπίζεστε τα δίκαια των ανθρώπων.
Δεν βλέπετε τα πτώματα, τη λύπη των προσώπων;
Θέλετε να πιστέψουμε αυτό το μέγα ψέμα.
Είανι πολλά τα λάθη σας, είναι πολύ το αίμα.

Πρωτόγνωρες και τρομερές είναι οι κτηνωδίες.
Φτηνές πολύ κι ανόητες είναι οι δικαιολογίες.
Σαν έχετε τη δύναμη , φοβίζετε τους άλλους.
Δε λύνονται οι διαφορές με βόμβες και πυραύλους.

Από όλες τις γωνιές της γης ανθρώποι ενωθείτε.
Για τούτο δω το έγκλημα διαμαρτυρηθείτε.

91. Τριανταφυλλένια αίσθηση( στίχοι- Κώστας Πάνος)

Τριανταφυλλένια αίσθηση, σε ψεύτικα παλάτια.
Έριξα φως στη θάλασσα και φύτρωσαν αγκάθια.
Έριξα ξύλο στη φωτιά, και κείνο δεν καιγόταν.
Και έμεινε απελέκητο γιατί δεν αγαπιόταν.

Βούτηξα σε ένα όνειρο γεμάτο από χρυσάφι.
Και το πρωί όμως ξύπνησα σε ένα ξερό χωράφι.
Που όσο νερό κι αν έπινε χορτάρι δε γεννούσε.
Παρά μονάχα χώματα στην πλάτη κουβαλούσε.

90. Διάλεξα δρόμο( στίχοι- Κώστας Πάνος)

Διάλεξα δρόμο που με γέμισε πληγές.
Με το τσιγάρο μου τη νύχτα τις ξορκίζω.
Και δεν αντέχω πια να ζω με τις σκιές.
Στους φίλους μου ελπίζω.

Διάλεξα δρόμο με αγκάθια και στροφές.
Και γέμισαν τα πόδια μου με αίμα.
Τα έπλυνα με δάκρυα και φωτιές.
Και κράτησα αληθινό το βλέμμα.

89. Το αεροπλάνο των ονείρων( στίχοι- Κώστας Πάνος)

Άστο κορίτσι σου να ρθει, και να σου δώσει ένα φιλί,
λίγο να σε γλυκάνει.
Γιατί έχει ανάγκη να σου πει, ότι σε έχει ερωτευτεί
κι ότι για σένα όλα θέλει να τα κάνει.

Άστο κορίτσι σου να ρθει, απ' τ' αδιέξοδο να βγει
και να σου δώσει τη χαρά με το κορμί της.
Βλέπεις ότι σε λαχταρά, κι ότι για σένανε πονά.
Και ότι θέλει να σου δώσει την ψυχή της.

Άστο κορίτσι σου να ρθει και θα πετάξεις στη στιγμή,
και θα πετάξεις όπου θέλει η αφεντιά σου.
Θα σε λατρέψει σαν τρελό, θα φτάσεις ως τον ουρανό,
με το αεροπλάνο των ονείρων στην καρδιά σου.

88. Για έναν παλιό μου γείτονα( στίχοι- Κώστας Πάνος)

Ο κυρ- Γιάννης μες το υπόγειο, να πίνει, να καπνίζει.
Με τη μισή υδρόγειο, στο νου του να γυρίζει.
Από μικρός στη μοναξιά ενίκησε τους φόβους.
Και σπούδασε όλη τη ζωή στα πλοία και τους δρόμους.

Δεν πέρασε απ' τα χέρια του δουλειά που να μην κάνει.
Όμως δεν βρήκε άνθρωπο τον πόνο του να γιάνει.
Τον δρόμο τους τραβήξανε τα τρία του αδέρφια
και η ζωή δεν του κατσε γιατί δεν είχε κέφια.

Σάββατο, 14 Σεπτεμβρίου 2013

87. Σε σένα αναφερόμουνα( στίχοι- Κώστας Πάνος)

Πάντα σε σκεφτόμουνα.
Εμένα απαρνιόμουνα.
Τα λάθη σου ανεχόμουνα.
Ακόμα κι αν βαριόμουνα.

Για σένα δεν ντρεπόμουνα
Στις λάσπες σου κυλιόμουνα.
Και πάνω σου κρεμιόμουνα.
Σε σένα αναφερόμουνα.

86.Τι θλίψη( στίχοι- Κώστας Πάνος)

Τι θλίψη να σε συναντώ και τυπικά όλα πλέον.
Να βρίσκομαι σε έκσταση γλυκιά όταν σε κοιτάζω.
Τι θλίψη να σε σκέφτομαι ξημέρωμα και βράδυ.
Δεν βρήκα όσο κι αν έψαξα επάνω σου ψεγάδι.

Τι θλίψη να ονειρεύομαι πως είσαι στο πλευρό μου.
Να σε φορούσα στο λαιμό, να σε είχα φυλαχτό μου.
Τι θλίψη να βρισκόμαστε σε σκέψεων μεθύσι.
Ο έρωτας το πιο όμορφο λουλούδι μες στη φύση.

85.Τόσα χρόνια ( στίχοι- Κώστας Πάνος)

Τόσα χρόνια κοιμάμαι με αναμνήσεις.
Και το παρόν μου ένα μηδέν.
Έλα μαζί μου για να ζήσεις.
Και μη σε νοιάζει ότι κι αν λεν.

Τόσα χρόνια περιμένω να ξανάρθεις.
Μα κόλλησες σε λάσπες του μυαλού.
Μείνε όπως είσαι - μην αλλάξεις,
σε προσταγές τρελού καιρού.

84. Στο νου μου( στίχοι- Κώστας Πάνος)

Στο νου μου έρχεται ξανά η μορφή σου.
Τα φώτα μου έσβησε η άρνησή σου.
Θυμήσου κάποτε ήμουν μαζί σου.
Ήμουν ο φίλος σου κι ο εραστής σου.

Είμαι μόνος μα δεν θα κλάψω
Τι κι αν για σένα μόνο ζω
Τις μνήμες και τους φόβους θε να κάψω.
Μα εσύ θέλω να ρίξεις το νερό.

Πέμπτη, 12 Σεπτεμβρίου 2013

83. Δυστυχία( στίχοι- Κώστας Πάνος)



Την δυστυχία μου, την βλέπουν οι διαβάτες
Άλλοι κοιτούν άλλοι γελούν σηκώνοντας τους ώμους.
Την ευτυχία μου την βλέπω στα όνειρά μου
Για αυτό ξυπνώ κάθε πρωί με πόνο στο κεφάλι
Μόλις αισθάνομαι το φως να μπαίνει απ’ το μπαλκόνι.
Τα μάτια μου ολημερίς είναι πυρακτωμένα.
Κλείνουν μονάχα τις στιγμές που δίκαια εξαντλούμαι
Απάνω στην προσπάθεια καρδιές να κατακτήσω
Και κλαίω για όμορφα κορμιά που δεν αξίζουν δάκρυ
Για έρωτες που σβήσανε στην βόλτα τους την πρώτη.

82. Τάφος (στίχοι- Κώστας Πάνος)


Mόνο ένας τάφος μας ανήκει.
Κι ύστερα μια οστεοθήκη.
Άντε και μια υστεροφημία.
Ως τη Δευτέρα Παρουσία.

81. Φρούριο( στίχοι- Κώστας Πάνος)



Ψυχές πολεμιστών ακόμα περιφέρονται
Στα τείχη του παλιού μας του φρουρίου
Τώρα παιδιά παίζουν και χαίρονται
Προ του μεσονυκτίου

80. Μεταφυσικό( στίχοι - Κώστας Πάνος)



Kάτι το μεταφυσικό έρχεται ώρες ώρες
Και μας γλιτώνει από δεινά και από μεγάλες μπόρες
Άλλοι το λεν Θεό, άλλοι το λένε τύχη
Και όσοι βρίσκουν νόημα, βάζουν ψηλά τον πήχυ.