Πέμπτη, 28 Νοεμβρίου 2013

Είναι ο καιρός μαστιγωτής

Είναι ο καιρός μαστιγωτής , κρατάει το φραγγέλιο.
Και λίγοι εφαρμόζουν πια τι λέει το Ευαγγέλιο.
Ασυδοσία, ψέματα, του βίου το θέατρο τζάμπα.
Η κρίση έσβησε το φως απ’ της ψυχής τη λάμπα.

Είναι ο καιρός περίεργος και οι φελλοί επιπλέουν
Οι άξιοι δεν μιλάνε πια, τα ήθη καταρρέουν.
Κάποιοι κοιτάν να βγάλουνε του αλλουνού το μάτι.
Χωρίς τύψεις να έχουνε σαν πέφτουν στο κρεβάτι.

Είναι ο καιρός παράξενος, και δύσκολες οι σχέσεις.
Παγίδες στήνουν οι εχθροί και μέσα τους μην πέσεις.
Μα πουθενά ειλικρίνεια! Αυτό που θα οδηγήσει;
Είναι ο καιρός μαστιγωτής, πληγές έχει αφήσει.

Κυριακή, 24 Νοεμβρίου 2013


Ψυχή πυρακτωμένη

Μυαλό παγιδευμένο στον ενθουσιασμό
Το πνεύμα σμιλεμένο με τέχνη κι ουρανό.
Καρδιά από χρυσάφι και χρώμα μαγικό.
Ψυχή πυρακτωμένη σε άγριο καιρό.

Τα χέρια σου στολίδια μιας άλλης εποχής
Τα πόδια σου κοιτώνας μιας άγριας ηδονής
Η μέση σου χωρίζει το αθώο απ’ το πονηρό
Στο στήθος σου επάνω φυλάω τον σταυρό.

Πέμπτη, 21 Νοεμβρίου 2013

Τι θες κι ανακατεύεσαι;

Τι θες κι ανακατεύεσαι μυαλό εσύ στο σώμα;
Και κλείστηκε μέσα η ψυχή στο πιο μεγάλο δώμα;
Οι σκέψεις σου εκφράζονται με πόνο μες στα σπλάχνα
Μα για τα λάθη που έκανες, καρδιά δε βγάζεις άχνα.

Τι θες κι ανακατεύεσαι εκεί που δεν σε παίρνει;
Το έρμο το συναίσθημα σε πάει και σε φέρνει.
Για επιτέλους βρείτε τα κάντε μια συμμαχία
Γιατί όλοι οι έρωτες, μείναν στη φαντασία.

Σάββατο, 16 Νοεμβρίου 2013

Σε άλλη εποχή

Σ’άλλη εποχή, αθώα και αγνή θα έπρεπε να ζούσα
Δίχως κακία, πονηριά, δίχως λαμόγια και ψευτιά, να μην πονούσα.
Για τον αγώνα των καλών, και για την τέχνη των τρελών θα πολεμούσα.
Σε κήπο έρωτα πλατωνικού, σαν λούλουδο θα ανθούσα.

Σ άλλη εποχή, σ αυτή τη γη, μ άλλο κατεστημένο.
Δεν θα’ τανε το ευ ζην, άγριο και πληρωμένο.
Χωρίς ιδιοτέλεια, οι σχέσεις θα μετρούσαν.
Και όλο πιο πολλά πρόσωπα θα γελούσαν.

Τρίτη, 12 Νοεμβρίου 2013

Πρεμιέρα και πάλι

Ξέρω πώς θέλεις να βγούμε ξανά. 
Μετά από χρόνια θλιμμένα πολλά
Μάθε πώς τώρα δεν θα ναι όπως πριν.
 Τώρα με νοιάζει μόνο το ευ ζην.

Ξέχνα σου λέω το παρελθόν. 
Νυν υπέρ πάντων ας είναι ο αγών
Για μένα που θέλεις ξανά επαφή .
 Αξίζει να κάνεις μια νέα αρχή.

Ξέρεις τι θέλω, γνωρίζεις κι εσύ.
 Παίξε το ρόλο χωρίς αμοιβή.
Πρεμιέρα και πάλι, με το ίδιο κοινό. 
Στον επικίνδυνο αυτό καιρό.

Σάββατο, 2 Νοεμβρίου 2013

Νιώθω περίεργα

Νιώθω περίεργα που δεν καταλαβαίνω.
Γιατί οι άνθρωποι να ναι κακοί
Γιατί πρέπει εγώ να υπομένω; 
Να το βουλώνω, να βαράω προσοχή.

Νιώθω περίεργα όταν στενοχωριέμαι .
Και στους τριγύρω να μην καίγεται καρφί
Να σκέφτομαι καθώς σταυροκοπιέμαι.
Πώς είναι εύκολο να ζεις την ηδονή.

Νιώθω περίεργα όταν με κοροιδεύουν.
 Που απορώ με όλου του κόσμου τα στραβά.
Γιατί εμένα δεν μαγεύουν; 
Τα κόλπα τους τα αισχρά, τα πονηρά;

Νιώθω περίεργα όταν μαγκιά πουλάνε.
 Στην κοινωνία όσοι είναι ένα μηδέν.
Κι αυτοί- τα ζόρια που τραβάνε. 
Για τον εαυτό τους να μη λεν.

Έφυγες

Έφυγες και δεν πρόλαβα να πω ένα αντίο
Ότι περάσαμε μαζί χάθηκε δεν γυρίζει.
Τώρα με κοντομάνικο παλεύω μες στο κρύο.
Το όνομά σου ο άνεμος, χαράματα σφυρίζει.

Έφυγες και δεν χόρτασα ετούτη εδώ τη σχέση
Θέλω πολύ να ξαναρθείς να μπω στην αγκαλιά σου.
Μα τώρα πια στη σκέψη σου, βλέπω δεν έχω θέση.
Μου λείπει η κουβέντα σου κι όλη η συντροφιά σου.

Έφυγες και δεν μπόρεσα λίγο να σε κρατήσω.
Για νέες περιπέτειες εσύ έβαλες πλώρη
Τώρα το πήρα απόφαση, μονάχος μου θα ζήσω
Κι αν θες να ξέρεις κοπελιά τραβώ μεγάλο ζόρι.