Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου 2014

Σαν κεραυνός



Πάνω στην λύπη μου έπεσες σαν κεραυνός
Χάρη σε σένα είμαι ακόμα ζωντανός
Με σένα γρήγορα κυλάει καιρός
Στο προσκεφάλι μου είσαι άγγελος ξανθός

Μετά από σένα ένας ατέλειωτος γκρεμός
Δίπλα σου βλέπω πια αλλιώτικα το φως
Του ταξιδιού μου ο τελικός προορισμός
Γίνε σημαία και του ονείρου μου οδηγός

Πέμπτη, 2 Οκτωβρίου 2014

Κιθάρα

Πού ταξιδεύεις την ψυχή; Πώς το μυαλό ησυχάζεις;
Μες τα σκοτάδια της ζωής, το φως εσύ ανάβεις
Με σένα θέλω να ξυπνώ, με σένα να κοιμάμαι
Κι η μελωδία η γλυκιά με κάνει να θυμάμαι

Πάνω στις έξι σου χορδές έγραψα την αγάπη
Την θλίψη καταχώνιασα σε ένα παλιό ντουλάπι.
Κάθε στιγμή μοναχική ποτίζεις με μαγεία
Κάθε τραγούδι όνειρο μέσα στη φαντασία.

Τρίτη, 16 Σεπτεμβρίου 2014

Του ανεγκέφαλου η χαρά

Του ανεγκέφαλου η χαρά του ανόητου η λύπη
Κάνει τον κόσμο να γελά, σαν πέφτουνε οι τύποι
Εγωιστικός μονόλογος κι όλες οι σκέψεις ρύποι
Χωρίς τα άνθη μείνανε των ευφυών οι κήποι

Δευτέρα, 15 Σεπτεμβρίου 2014

Καινούργια αρχή

Καινούρια αρχή με περιέργεια
Την έχω λάφυρο στα δυο μου χέρια.
Καινούργια πρόσωπα νέοι χαρακτήρες
Που σ οδηγούν σε νέες θύρες


Καινούργια μέρη αέρας νέος
Άλλη μια πρόκληση, μυρίζει δέος
Νέα κατάσταση και εμπερία
Αποσκευές σε λεωφορεία

Σάββατο, 30 Αυγούστου 2014

Καθείς την πάρτη του κοιτά

Καθείς την πάρτη του κοιτά, παρά την κρίση
Και όταν κάνει την δουλειά του, θα σε αφήσει
Υποκρισία, μια λέξη, τίποτα άλλο
Στη μοναξιά κι εσύ κάνε σινιάλο.

Kαθείς την πάρτη του κοιτά, και δεν τον νοιάζει
Άμα τον άλλον μες την άμμο τον βουλιάζει
Έτσι για να μαστε όλοι μονάδες
Πιο δύσκολες για να ναι οι Συμπληγάδες.

Σάββατο, 23 Αυγούστου 2014

Ένα σύντομο στιχάκι

Πώς να εκτιμήσεις το γέλιο αν δεν δακρύσεις;
Και το νερό άμα δεν πιάσει πυρκαγιά
Το όνειρο άμα δεν ξυπνήσεις
Τον έρωτα αν δε ζεις στη μοναξιά

Τροχοί ερώτων

Όλο το αίμα των θυμάτων, μες τους τροχούς των οχημάτων που οδηγώ.
Κρύβει στοιχεία εγκλημάτων, μέσα σε ρίμες ποιημάτων κι αναπολώ.
Η μόνη αιτία των θανάτων, στιγμές ερώτων ανιάτων που χρόνια ζω.
Μα κάνω αγιασμό υδάτων, στη θάλασσα των προβλημάτων και επιζώ.

Μέσα στο βράδυ

Μέσα στο βράδυ, ψαρεύω χάδι, τρελή χαρά.
Σκαλιά ανεβαίνω. Νιώθω, πηγαίνω πάλι μπροστά.
Με ρίχνει τόσο αυτή η αγάπη, μες τα βαθιά.
Τώρα γελάω, κι η μοναξιά μου με προσπερνά.

Σάββατο, 15 Μαρτίου 2014

Αναστενάρης

Φίλα με για να λυτρωθώ, φίλα με που μ αρέσει.
Αυτά που κάνω εγώ για σε, κανείς δεν θα μπορέσει.
Δώσε μου λίγο έρωτα, δώσε μου σ αγαπάω.
Σε κάθε δύσκολη στιγμή, πάνω σου θα ακουμπάω.


Σ απέραντο ωκεανό, πέφτω να κολυμπήσω
Μονάχα για χατίρι σου, κινδύνους θα αψηφίσω.
Ξέρω το πόσο μ αγαπάς και πόσο με γουστάρεις
Κι εγώ μόνο για πάρτη σου θα γίνω αναστενάρης.

Παρασκευή, 7 Μαρτίου 2014

Λάσπη

Λάσπη κι αν ρίξαν φίλε μου, πλύσου με καλές πράξεις.
Θα λάμπει πάντοτε το φως, όσο κι αν το ρημάξεις.
Λάσπη κι αν ρίξαν οι εχθροί, να μη μασάς, ζηλεύουν.
Είναι η ζωή τους βρωμερή στο φως δεν την παλεύουν.

Λάσπη να γίνουν, να πνιγούν, από βροχή της θλίψης.
Όσοι άδικα κατηγορούν χωρίς να έχουν τύψεις.
Λάσπες και αν πετάξανε με κόμπλεξ και κακία.
Θα ψάχνουνε αιώνια να βρουν την ηρεμία.


Κυριακή, 16 Φεβρουαρίου 2014

Την Κυριακή στην εκκλησία

Την Κυριακή στην Εκκλησία, ακούγονται οι προσευχές.
Γίνεται ο πόνος ψαλμωδία, όταν δακρύζουν οι καρδιές.
Στο δύσκολο αυτό αγώνα, δώς μας Θεέ μου αντοχή.
Και στείλε όλα τα αγγελούδια, να προστατεύουν την ψυχή.

Την Κυριακή στην Εκκλησία, με κρύο μα και με βροχές.
Τρέχουν Θεέ όλοι οι πιστοί σου, και την ευλάβεια τους, δες.
Στη δυσκολία, στην ανάγκη, δώς μας αγάπη και χαρά.

Στον πόλεμο της αμαρτίας, ρίξε νερό μες στη φωτιά.

Σάββατο, 15 Φεβρουαρίου 2014

Αθροίσματα

Αθροίσματα, διαφορές, γινόμενα, πηλίκα.
Δέχτηκαν οι πολιτικοί την κρίση αυτή με γλύκα.
Και η ζωή μια διαίρεση που υπόλοιπο δεν έχει.
Για άλλους αφαίρεση αγαθών και για άλλους πέρα βρέχει.

Αθροίσματα διαφορές κλασμάτων ομωνύμων.
Καλά τα πάτε, τόνισε της Τρόικας ο ειδήμων.
Μονάχα θα πληρώνουμε την πρώην ηδονή μας.
Ανάγκες δευτερεύουσες σβήσαν την λογική μας.

Χέρι που βοηθάει

Καρδιά που συγχωρεί. χέρι που βοηθάει.
Θέλει ο αδερφός να γιατρευτεί, στον φίλο ακουμπάει.
Αγνά πολλά και καθαρά, τα συναισθήματά μας.
Οι καταθέσεις των ψυχών, τα επιτεύγματά μας.

Θα μοιραστούμε τον καφέ, το φαγητό, την ώρα.
Και δίνουμε εκατέρωθεν τα μυστικά σαν δώρα.
Μια γροθιά γινόμαστε στις άγριες καταστάσεις.
Κι αν είσαι με το μέρος μας, δικέ μου, δεν θα χάσεις.

Πέμπτη, 13 Φεβρουαρίου 2014

Γιασεμί και φεγγαρόφωτο

Έρωτας που μυρίζει γιασεμί και φεγγαρόφωτο.
Είσαι αστέρι λαμπερότατο κι αυτόφωτο.
Τρέχω σε βρίσκω σε ένα σύμπαν κάπως παράλληλο
Αφεντικό μου μες στην καρδιά σου με έχεις υπάλληλο.

Θα σου προτείνω από τώρα μαζί να ζήσουμε.
Και στης Ελλάδας τις ομορφιές να περπατήσουμε.
Όλες τις τρέλες, όλες τις πλάκες, μαζί θα κάνουμε.
Και στα βαθιά γεράματά μας, ίσως πεθάνουμε.

Κυριακή, 9 Φεβρουαρίου 2014

Με έπαιρνες τηλέφωνο

Με έπαιρνες τηλέφωνο μου έλεγες τον πόνο
Που έχεις μες στα σπλάχνα σου γιατί σ αφήσαν μόνο.
Μα τώρα πια δεν νοιάζεσαι, προβλήματα δεν έχεις
Νέες φιλίες έκανες κι απ’ τους παλιούς απέχεις.

Άραγε σε καλύπτουνε; Γεμίζουν την ψυχή σου;
Ή μέσα σε βαθιές σπηλιές ακούγεται η φωνή σου;
Σε κάνουνε να περνάς καλά; Ή δίπλα τους βαριέσαι;

Ή μήπως συμβιβάστηκες και μέσα σου χτυπιέσαι;

Σάββατο, 8 Φεβρουαρίου 2014

Τα ένσημα με αίμα

Δεν φτάνει το μηνιάτικο, τα ένσημα με αίμα.
Του πόνου η αντιμετώπιση, το πιο μεγάλο θέμα.
Στα δύσκολα απότομα μας ρίξανε, στα βάθη.
Για πάντα θα πληρώνουμε, πολιτικών τα λάθη.

Δεν φτάνει η ανάσα μου να βγάλω την ημέρα.
Αφού αυτοί μου στέρησαν τον καθαρό αέρα.
Με ένα πλατύ χαμόγελο την πίκρα ξεγελάω.
Την γλύκα που χεις στην ψυχή σαν μέλισσα ρουφάω.


Σάββατο, 1 Φεβρουαρίου 2014

Κανείς να μην σε νοιάζει

Πόνεσες από τη ζωή. Ποτέ να μην πτοείσαι.
Και σε κανέναν άσχετο να μην απολογείσαι.
Εσύ μονάχα διάλεξες, παίρνεις τις αποφάσεις.
Και συ είσαι υπεύθυνος, τον δρόμο αν θα χάσεις.

Πρέπει να γίνεσαι σκληρός, στα δύσκολα να αντέξεις.
Συναίσθημα και λογική ποτέ να μην τα μπλέξεις.
Εσύ βάζεις τα όρια. Κανείς να μην σε νοιάζει.
Κανείς σωτήρας της στιγμής μην σε παραμυθιάζει.

Σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο

Να δούμε από πόσα τεστ θέλεις να με περάσεις;
Ξέρω πώς χάλια αν γενώ, τα μάτια θα διαβάσεις.
Ψύχραιμα πάντα θα σκεφτείς και θα με καταλάβεις.
Και το μεγάλο λάθος μου, πριν κάνω, θα προλάβεις.

Όλα τα μοιραζόμαστε με πίστη στο Θεό μας.
Πρέπει να αντιστεκόμαστε στο δύσκολο καιρό μας.
Και που και που να ρίχνουμε το μάταιο εγώ μας.
Πράξεις μόνο να κάνουμε, που είναι για το καλό μας.

Δευτέρα, 27 Ιανουαρίου 2014

Δεν έφυγες

Δεν έφυγες, με άντεξες, με όλα μου τα πάθη.
Σε έμπλεξα στου είναι μου το μαύρο κατακάθι.
Λέξη δεν είπες, έζησες, δίπλα μου, στο πλευρό μου.
Υπέμεινες τα πάνδεινα, στολίδι ακριβό μου.

Με στήριξες, με έσωσες από τη μοναξιά μου.
Λύσεις πολλές μου έδινες και στα προβλήματά μου.
Και γω όμως τα βράδια μου σε είχα στις προσευχές μου.
Σου έλεγα τις σκέψεις μου, τις πιο αμαρτωλές μου.

Και συ πάντα με άκουγες, πάντοτε μ ανεχόσουν.
Όλο το εικοστετράωρο, δίπλα μου να βρισκόσουν.