Κυριακή, 16 Φεβρουαρίου 2014

Την Κυριακή στην εκκλησία

Την Κυριακή στην Εκκλησία, ακούγονται οι προσευχές.
Γίνεται ο πόνος ψαλμωδία, όταν δακρύζουν οι καρδιές.
Στο δύσκολο αυτό αγώνα, δώς μας Θεέ μου αντοχή.
Και στείλε όλα τα αγγελούδια, να προστατεύουν την ψυχή.

Την Κυριακή στην Εκκλησία, με κρύο μα και με βροχές.
Τρέχουν Θεέ όλοι οι πιστοί σου, και την ευλάβεια τους, δες.
Στη δυσκολία, στην ανάγκη, δώς μας αγάπη και χαρά.

Στον πόλεμο της αμαρτίας, ρίξε νερό μες στη φωτιά.

Σάββατο, 15 Φεβρουαρίου 2014

Αθροίσματα

Αθροίσματα, διαφορές, γινόμενα, πηλίκα.
Δέχτηκαν οι πολιτικοί την κρίση αυτή με γλύκα.
Και η ζωή μια διαίρεση που υπόλοιπο δεν έχει.
Για άλλους αφαίρεση αγαθών και για άλλους πέρα βρέχει.

Αθροίσματα διαφορές κλασμάτων ομωνύμων.
Καλά τα πάτε, τόνισε της Τρόικας ο ειδήμων.
Μονάχα θα πληρώνουμε την πρώην ηδονή μας.
Ανάγκες δευτερεύουσες σβήσαν την λογική μας.

Χέρι που βοηθάει

Καρδιά που συγχωρεί. χέρι που βοηθάει.
Θέλει ο αδερφός να γιατρευτεί, στον φίλο ακουμπάει.
Αγνά πολλά και καθαρά, τα συναισθήματά μας.
Οι καταθέσεις των ψυχών, τα επιτεύγματά μας.

Θα μοιραστούμε τον καφέ, το φαγητό, την ώρα.
Και δίνουμε εκατέρωθεν τα μυστικά σαν δώρα.
Μια γροθιά γινόμαστε στις άγριες καταστάσεις.
Κι αν είσαι με το μέρος μας, δικέ μου, δεν θα χάσεις.

Πέμπτη, 13 Φεβρουαρίου 2014

Γιασεμί και φεγγαρόφωτο

Έρωτας που μυρίζει γιασεμί και φεγγαρόφωτο.
Είσαι αστέρι λαμπερότατο κι αυτόφωτο.
Τρέχω σε βρίσκω σε ένα σύμπαν κάπως παράλληλο
Αφεντικό μου μες στην καρδιά σου με έχεις υπάλληλο.

Θα σου προτείνω από τώρα μαζί να ζήσουμε.
Και στης Ελλάδας τις ομορφιές να περπατήσουμε.
Όλες τις τρέλες, όλες τις πλάκες, μαζί θα κάνουμε.
Και στα βαθιά γεράματά μας, ίσως πεθάνουμε.

Κυριακή, 9 Φεβρουαρίου 2014

Με έπαιρνες τηλέφωνο

Με έπαιρνες τηλέφωνο μου έλεγες τον πόνο
Που έχεις μες στα σπλάχνα σου γιατί σ αφήσαν μόνο.
Μα τώρα πια δεν νοιάζεσαι, προβλήματα δεν έχεις
Νέες φιλίες έκανες κι απ’ τους παλιούς απέχεις.

Άραγε σε καλύπτουνε; Γεμίζουν την ψυχή σου;
Ή μέσα σε βαθιές σπηλιές ακούγεται η φωνή σου;
Σε κάνουνε να περνάς καλά; Ή δίπλα τους βαριέσαι;

Ή μήπως συμβιβάστηκες και μέσα σου χτυπιέσαι;

Σάββατο, 8 Φεβρουαρίου 2014

Τα ένσημα με αίμα

Δεν φτάνει το μηνιάτικο, τα ένσημα με αίμα.
Του πόνου η αντιμετώπιση, το πιο μεγάλο θέμα.
Στα δύσκολα απότομα μας ρίξανε, στα βάθη.
Για πάντα θα πληρώνουμε, πολιτικών τα λάθη.

Δεν φτάνει η ανάσα μου να βγάλω την ημέρα.
Αφού αυτοί μου στέρησαν τον καθαρό αέρα.
Με ένα πλατύ χαμόγελο την πίκρα ξεγελάω.
Την γλύκα που χεις στην ψυχή σαν μέλισσα ρουφάω.


Σάββατο, 1 Φεβρουαρίου 2014

Κανείς να μην σε νοιάζει

Πόνεσες από τη ζωή. Ποτέ να μην πτοείσαι.
Και σε κανέναν άσχετο να μην απολογείσαι.
Εσύ μονάχα διάλεξες, παίρνεις τις αποφάσεις.
Και συ είσαι υπεύθυνος, τον δρόμο αν θα χάσεις.

Πρέπει να γίνεσαι σκληρός, στα δύσκολα να αντέξεις.
Συναίσθημα και λογική ποτέ να μην τα μπλέξεις.
Εσύ βάζεις τα όρια. Κανείς να μην σε νοιάζει.
Κανείς σωτήρας της στιγμής μην σε παραμυθιάζει.

Σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο

Να δούμε από πόσα τεστ θέλεις να με περάσεις;
Ξέρω πώς χάλια αν γενώ, τα μάτια θα διαβάσεις.
Ψύχραιμα πάντα θα σκεφτείς και θα με καταλάβεις.
Και το μεγάλο λάθος μου, πριν κάνω, θα προλάβεις.

Όλα τα μοιραζόμαστε με πίστη στο Θεό μας.
Πρέπει να αντιστεκόμαστε στο δύσκολο καιρό μας.
Και που και που να ρίχνουμε το μάταιο εγώ μας.
Πράξεις μόνο να κάνουμε, που είναι για το καλό μας.