Τρίτη, 31 Μαΐου 2016

H νύχτα απλώνεται

Μπροστά η νύχτα απλώνεται
η μέρα εξιλεώνεται
όλος ο κόσμος ηρεμεί
ξεκούραση αναζητεί
Μπροστά η νύχτα απλώνεται
η αντοχή μας σώνεται
μα άλλος πάει να διασκεδάσει
ως το ξημέρωμα θα φτάσει
Μπροστά η νύχτα απλώνεται
η μοναξιά υψώνεται
μπροστά μου σαν τον τοίχο
χωρίς να βγάζει ήχο.

Άσχημο πράμα η μοναξιά

Άσχημο πράμα η μοναξιά
όταν έρχεται η νυχτιά
να ξημερώσει περιμένεις
δεν έχεις και με ποιόν να βγαίνεις
Άσχημο πράμα η μοναξιά
χωρίς δουλειά χωρίς λεφτά
σε αυτήν εδώ την κρίση
ο Έλλην πάει να ξεψυχήσει
Άσχημο πράμα η μοναξιά
μόνο στον ύπνο τώρα πια
νιώθεις ευτυχισμένος
με όνειρα μαγεμένος
Άσχημο πράμα η μοναξιά
δεν την παλεύεις τώρα πια
γέρασες πριν την ώρα
και έφυγες απ την χώρα

Δευτέρα, 30 Μαΐου 2016

Δεν υποφέρεται ο πόνος

Δεν υποφέρεται ο πόνος
όταν τον βιώνεις μόνος
πόσο να αντέξει και η καρδιά
όταν ζει στην μοναξιά
Δεν υποφέρεται ο πόνος
κάποιοι μου λεν θα δείξει ο χρόνος
κάποτε ίσως να περάσει
όταν στο αμήν θα έχω φτάσει
Και όμως κάπως θα περάσει
την πίστη μου δεν έχω χάσει
θα βγαίνω έξω όπως και πρώτα
μέσα στης πόλης μας τα φώτα.

Σάββατο, 28 Μαΐου 2016

Μου έδωσες ζωή

Μου έδωσες ζωή κι η κάθε μου στιγμή
χρεώνεται σε σένα.
Το σώμα την ψυχή ορίζεις μόνο εσύ
και όλα τα άλλα ξένα.
Μου έδωσες ζωή και έκανες γιορτή
τον πόνο μου τα βράδια
Μου χάρισες στοργή κι ατέλειωτη ηδονή
με τα ακριβά σου χάδια.

Μια ανάσα μια αγκαλιά

Μια ανάσα μια αγκαλιά
του κορμιού την ζεστασιά
την μετράω στα φιλιά
Μια ανάσα μια αγκαλιά
της ψυχής τα μυστικά
πάντα αξίζουνε πολλά
Μα έφυγες για μακριά
χάθηκες στο πουθενά
τώρα ζω στην μοναξιά.
Κι η ανάσα κι η αγκαλιά
πάει σβήσαν τώρα πια.

Άλλη μια νύχτα

Άλλη μια νύχτα περνά εμπρός μου
και μόνος φίλος είναι ο καπνός μου
κλειστές οι οθόνες κι ο εαυτός μου
μέχρι να φέξει γίνεται εχθρός μου
Άλλη μια νύχτα σε ένα κρεβάτι
μέσα στου πόνου το μονοπάτι
βρίσκω εσένα το παρελθόν μου
και ερμηνεύω το παρόν μου.
Έλα απόψε ας χαθούμε
και όπως άλλοτε να αγαπηθούμε
σε μια στιγμή ας καούμε
τώρα όπως παλιά
Έλα απόψε να βρούμε
το όνειρο κι ας πνιγούμε
μέσα στα φιλιά.

Η ζωή

Είναι η ζωή ένας δρόμος γεμάτος στροφές.
Ένα ατέλειωτο πάρτυ με εκπλήξεις πολλές.
Είναι μυστήρια και την άκρη της ψάξε και βρες.
έχει αινίγματα γρίφους και στάσεις πολλές.
Είναι η ζωή μια πορεία προς το θάνατο λεν.
Είναι στιγμές στη σειρά που τις λύπες μας καιν.
Όνειρα κάνουμε μα αυτή μας ξυπνά.
Πάντα η αγάπη τον πόνο νικά.

Άντε επιτέλους

Άντε επιτέλους πόσο ακόμα
θα ψάχνω το δικό σου σώμα
έχει περάσει μια δεκαετία
ήσουν ωραία σαν εμπειρία.
Άντε επιτέλους έλα κοντά μου
έλα και ζήσε τον έρωτά μου
πάει καιρός που έμεινα μόνος
και της ψυχής μου μέγας ο πόνος
Άντε επιτέλους κίνηση κάνε
βαθιά στο νου σου εμένα βάλε
το τέρμα είμαι ο προορισμός σου
έτερον ήμισυ και άνθρωπός σου

Δισκοπάθεια

Πονάω αφόρητα στην μέση
και δεν μπορώ να πάρω θέση
τρεις μέρες είμαι ξαπλωμένος
κι από τον πόνο διαλυμένος
Μουδιάζει το δεξί μου πόδι
κι όλο κοιμάμαι σαν το βόδι
απ τα πολλά που παίρνω χάπια
γεμίσανε τρία ντουλάπια

Φίλε συγγνώμη

Φίλε συγγνώμη έσφαλα λάθος
Δαίμων με χτύπησε με όλο το πάθος
Δώσ μου ευκαιρία να επανορθώσω
και την κατάσταση να διορθώσω
Φίλε συγγνώμη ο εγωισμός μου
Είναι ο αργός ο θάνατός μου
Η αλαζονεία που με τυφλώνει
τα αρνητικά μου τα μεγαλώνει.

Καληνύχτα σας

Καληνύχτα σας και όνειρα γλυκά
Στου Μορφέα ας πέσουμε την αγκαλιά
Πάει κι αυτή η μέρα έφυγε μακριά
Ας βυθιστούμε στης νυχτιάς την αφεντιά

Έρωτά μου γύρνα πίσω

Έρωτα μου γύρνα πίσω
θα θελα να σε φιλήσω
κι ύστερα να πω αντίο
μ άφησες μόνο στο κρύο

Ωραία πέρασε η γιορτή

Ωραία πέρασε η γιορτή
και με θυμήθηκαν πολλοί
πολλά τηλέφωνα με ευχές
και οι προθέσεις τους καλές
Ωραία πέρασε η γιορτή
το ευχαριστήθηκα πολύ
φίλοι συνάδελφοι γνωστοί
με κάναν πάλι ευτυχή.

Πέμπτη, 19 Μαΐου 2016

Σε μια νύχτα

Ωραίες στιγμές που ζήσαμε
με ροδοπέταλα στρωμένη η γη
όπου κι αν περπατήσαμε
μα ώσπου να ρθει η αυγή
μεθύσαμε
κάπου στου δρόμου την στροφή
λογομαχήσαμε
γίναμε ξένοι και χωρίσαμε.

Η επιστροφή

Μετά από χρόνια γύρισες πίσω ξανά σε μένα.
Τα λόγια και τα έργα μου σε σένα αφιερωμένα.
τώρα κατάλαβες πόσο όμορφα τότε μαζί μου ζούσες.
για τρέλα περιπέτειες και έρωτα διψούσες.
Μετά από χρόνια γύρισες πάλι στην αγκαλιά μου
και σε έβλεπα όλο πιο συχνά στα όνειρα κυρά μου.
Όσος καιρός και αν πέρασε δεν άλλαξες καθόλου
τώρα η ζωή μου έγινε παράσταση ενός ρόλου.

Έρωτας

Το νιώθω κάτι αισθάνομαι δεν είμαι σε ησυχία
οι σκέψεις μέσα στο μυαλό το όνειρο παντρευτήκαν
είναι απλά παιχνίδι αυτό μέσα στην φαντασία;
όλες οι επιθυμίες μου στην επιφάνεια βγήκαν,

Μην κρίνεις τους ανθρώπους

Μου είπε κάποιος κάποτε μην κρίνεις τους ανθρώπους
με βάση τα συμφέροντα αλλάζουνε και τρόπους,
Ανάγκη αν δεν σε έχουνε τελείως σε κάνουν πέρα
για αυτό και γω δεν έζησα μαζί τους άσπρη μέρα.

Το μονοπάτι

Το μονοπάτι δίχως λέξεις αυτό το βράδυ
και καταλήγω στο παρελθόν
πυροδοτώ τις αναμνήσεις
κι ύστερα χρειάζομαι ντεπόν

H μοίρα των επαρχιακών γκρουπ

Στην αρχή ενθουσιασμός στην πρώτη συναυλία
μετά περνάει καιρός κι έρχονται και άλλες δέκα
γιατί όμως δεν κρατήσανε τα γκρουπ αυτά στο χρόνο
αφού και με το λίγο τους γράψανε ιστορία;
Γιατί να μην αγγίξουνε λίγο δισκογραφία;
και μείνανε στην τοπική και άγονη επαρχία;
ταλέντο είχαν μπόλικο είχανε και μεράκι
γιατί δεν περιμένανε να μπει νερό στο αυλάκι;

Κυριακή, 15 Μαΐου 2016

Στα δύσκολα οι φίλοι

Στα δύσκολα φανήκανε οι φίλοι
παράπονο δεν έχω από κανέναν
μα μοναξιά έχω το δείλι
τα μάτια μου είναι δακρυσμένα
Στα δύσκολα οι φίλοι μου κρατήσαν
μες το λιμάνι πλοία καλά δεμένα
χάθηκε όμως η αγάπη
και την ζητώ απεγνωσμένα.
Στα δύσκολα φανήκανε γενναίοι
στηρίγματα τα δυό τους χέρια
σπουδάσαν τα προβλήματα μου
με ξέρουν γίνανε ξεφτέρια
Στα δύσκολα με κάνανε κουμάντο
να πω ευχαριστώ δεν έχω λέξεις
και κυνηγήσαμε μαζί την ευτυχία
ας είχαμε και διενέξεις

Στο νεογέννητο του Κώστα και της Μαρίας

Άνθρωπος, νέα ζωή ελπίδα
φως άστρο και ευχή
δόξα στην νέα του ψυχή.
Τώρα οι δύο γίναν τρεις
και οι γονείς πανευτυχείς
πάντα ας είναι υγιείς.
Άνθρωπος νέο μωρό, καθάριο αγνό
με τα ματάκια του κοιτά
του κόσμου αυτού την ομορφιά
άγγελος είναι με φτερά.

Παρασκευή, 13 Μαΐου 2016

Νύχτα

Νύχτα με χαλαρώνεις και έρωτα μοσχοβολάς
πέφτουν τα αστέρια και σου λέω μη μιλάς
πιάσε το νόημα και άκου την σιωπή
αγκάλιασέ μέχρι να ρθει η χαραυγή.

Τετάρτη, 11 Μαΐου 2016

Πώς περνάει ο καιρός

Πώς περνάει ο χρόνος πώς περνάει ο καιρός
οι ίδιοι άνθρωποι πώς φέρονται αλλιώς
Νομίζεις πώς τους ξέρεις αλλά δεν
αλλά σου λένε και άλλα θεν.
Πώς περνάει ο χρόνος πώς περνάει ο καιρός
πώς τα σχεδιάζει όλα για πες μου ο Θεός
Οι καλοί γίναν κακοί και οι κακοί ωραίοι
κάτι στον κάθε άνθρωπο εντός του θα τον καίει.

Έφτασε το βράδυ

Έφτασε το βράδυ και δεν έχω χάδι, μοναξιά
κι όλο γυρεύω και με πλανεύω μια αγκαλιά
Ψάχνω το κάτι, μα στο κρεβάτι μόνος ξυπνώ
και γράφω στίχους και ψάχνω ήχους να γιατρευτώ
Με χάνει η μέρα και το ξενύχτι άγριο πολύ
το φως της μέρας με εξοντώνει σαν φυλακή
Μα προλαβαίνω υποχρεώσεις και τις δουλειές
και οι στιγμές μου ωσάν την νιότη είν΄ μαγικές

Καλημέρα

Καλημέρα
Τον καφέ σας πιείτε
μην αργοπορείτε
η μέρα προχωρεί
Άντε βρε, ξυπνήστε
το μυαλό σας λύστε
τις στιγμές σας ζήστε
όμορφη η αυγή.

Δευτέρα, 9 Μαΐου 2016

Σε λίγο ξημερώνει

Σε λίγο ξημερώνει
η αγάπη με πληγώνει
και η μοναξιά
Σε λίγο ξημερώνει
στο άδειο το σαλόνι
γυρίζω σαν σκιά
Σε λίγο ξημερώνει
η νύχτα ξεπληρώνει
πληγές μες την καρδιά
Σε λίγο ξημερώνει
και το όνειρο τελειώνει
εδώ δεν είσαι πια

Δημόσιο σεξ

Χωρίς ντροπή τώρα το σεξ είναι η μόνη λύση
αφού η νεολαία μας δεν σκέφτεται γ......
Δώσατε το παράδειγμα το κάνατε στη φύση
η κρίση μας τον έρωτα τον έχει γονατίσει.

Καληνύχτα Ελλάδα

Καληνύχτα Ελλάδα, κι άμα ξυπνήσεις
 σφύρα μου κλέφτικα....
που πίστεψες στα λόγια τους
 τα ψεύτικα

Κανένας την Ελλάδα δεν θα σώσει
πολιτικοί την έχουνε προδώσει.

Φαρμάκι

Φαρμάκι ήπια πικρό απ τα χείλη σου
χτες βράδυ κι ύστερα είδα εφιάλτη
ήμουν φωτιά στης ζωής το φυτίλι σου
απ το μυαλό σου την ψυχή μου τώρα βγάλτη.
Δίπλα σου πώς μπορούσα και στεκόμουνα
τόσον καιρό και τα στραβά σου δεν κοιτούσα
είναι που απ τα κάλλη ξεγελιόμουνα
και δεν με ένοιαζε σε αγαπούσα.

Τα χείλη μου στεγνώσανε

Τα χείλη μου στεγνώσανε
 φιλί δεν έχουν νιώσει και 
η καρδιά μου κρύωσε 
γιατί όλα τα χει δώσει.

 Έψαχνα την αγάπη μου
 εδώ και τόσα χρόνια, 
αλλά με καταδίκασες
 σε μοναξιά αιώνια.

Έγινε ο ήλιος πιο λαμπερός

ΜΕ ΧΡΩΜΑ ΕΒΑΨΕΣ ΤΗΝ ΜΕΡΑ ΜΕ ΦΩΣ
ΕΓΩ ΕΧΩ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΚΑΙ ΣΥ Ο ΓΙΑΤΡΟΣ
ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΟΥ ΝΟΥ ΜΟΥ ΓΕΛΑΣ ΔΙΑΡΚΩΣ
ΚΑΙ ΕΓΙΝΕ Ο ΗΛΙΟΣ ΠΙΟ ΛΑΜΠΕΡΟΣ
ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΜΟΥ ΜΠΑΙΝΕΙ Η ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΨΥΧΗ
Η ΚΑΘΕ ΣΟΥ ΛΕΞΗ ΤΥΦΛΗ ΕΝΤΟΛΗ
ΜΕ ΝΙΩΘΕΙΣ ΚΟΝΤΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΝΙΩΘΩ ΣΤΟΡΓΗ
ΓΙΑΤΙ ΕΙΣΑΙ ΤΑ ΠΑΝΑΤΑ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΖΩΗ.

Περίεργα πλάσματα

Οι άνθρωποι περίεργα πλάσματα
σκαρφίζονται τεχνάσματα
τον άλλον να κερδίσουν
και ψέμα να πουλήσουν
Οι άνθρωποι περίεργα πλάσματα
σε κλαμπ μονότονα άσματα
ακούνε με ευκολία
μες την απροσωπία
Οι άνθρωποι περίεργα πλάσματα
και μέσα απ τα χαλάσματα
την άκρη θα την βρούνε
τον άλλον κι ας πατούνε
Οι άνθρωποι περίεργα πλάσματα
στου αυτισμού τα φάσματα
μονάχοι περπατούνε
για όλα αδιαφορούνε

Με σένα δίπλα μου

Με σένα δίπλα μου δεν φοβάμαι
επιβιώσαμε στις τρικυμίες
το χέρι μου σφιγγες θυμάμαι
σε όλες τις δυσκολίες
Με σένα δίπλα μου ωραία νιώθω
είναι η ψυχή σου που με μεθά
πάντοτε σε είχα κρυφό μου πόθο
και η χαρά μας χρόνια κρατά.

Λαμόγια

Λαμόγια βγήκαν στην επιφάνεια
και οι καλοί είναι πια σε αδράνεια
Δεν χαμπαριάζουν ψυχές λεκιάζουν
σαν κύμβαλα που αλαλάζουν
Λαμόγια χρόνια κουμάντο κάνουνε
τα θύματά τους θε να τρελάνουνε
με κόλπα χείλια κι άφθονη ζήλεια
όλοι τους είναι μία φαμίλια.-

Στον Γιώργο τον ξενύχτη

Βρε Γιώργη είσαι το καλύτερο παιδί
για σένα θα άντεχα και μες την φυλακή
Πόσα ξενύχτια τα περάσαμε μαζί
και περιμέναμε δειλά να ρθει η αυγή.

Τα Πασχαλιάτικα

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΨΥΧΗ
ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΥΣ ΝΑ ΜΑΣ ΒΡΕΙ
ΟΛΟΥΣ ΕΤΟΥΤΗ Η ΛΑΜΠΡΗ
ΒΑΛΤΕ ΑΓΑΠΗ ΣΤΗ ΖΩΗ

Του Πάσχα η μέρα η δεύτερη
από σκοτούρες λεύτερη
Γιώργο το όνομά σου
να χαίρεται η αφεντιά σου.

Του Πάσχα μέρα τρίτη
ο ξένος πάει σπίτι
και πάλι η ρουτίνα
κόβει σαν γκιλοτίνα.

Μ άλλον πήγες

Μια σιωπή με δέρνει
πανικός με σέρνει
όταν δεν σε έχω
κάνω πώς αντέχω
Στο δωμάτιο μου
βλέπω στο όνειρό μου
ότι μ άλλον πήγες
κι οι στιγμές μου λίγες

Στον Δημήτρη Σπετσιώτη

Βρε Μήτσο Σπετσιώτη
θυμήσου την νιότη
που ζήσαμε οι δυό μας
καλός ο καιρός μας
Συγκρότημα, Βόλος
με λάιβ και πιώμα
τον ήχο του μπάσου
θυμάμαι ακόμα
Βρε Μήτσο Σπετσιώτη
τρελέ Καβαλιώτη
Σαντάν συναυλίες
μεγάλες φιλίες

Η μοναξιά του σκότους

Σκοτάδι
Ένα αστέρι έπεσε
Κάνω μια ευχή
Μια προσευχή
Νύχτα
Τα φώτα κλείσανε
Οι άνθρωποι ζήσανε
Μια αναπνοή

Ο δάσκαλος( δημοσιευμένο στην τρικαλινή εφημερίδα Έρευνα)

Σου αναθέσαν να μορφώνεις τις ψυχές
για αγάπη και για αξίες να τους λες
Για νέες γνώσεις να τους δίνεις αφορμή
Θυμήσου όταν σε είχαν μαθητή.
Θάρρος να δίνεις είναι δύσκολη εποχή
δεν ξέρεις σπίτι τι τραβά κάθε παιδί
διώξε τον πόνο να αγκαλιάζεις με στοργή
είσαι υπεύθυνος το πώς θα εξελιχθεί

Στίχοι του αέρα και της στιγμής

Ζω για να δίνω κι όχι να παίρνω
ούτε απ την μύτη φίλους να σέρνω
Ο από πάνω όλα τα βλέπει
και μας φυλάει η δική Του σκέπη.

Αν θέλεις γίνομαι χαλί να με πατήσεις
κι αν με πειράξεις θα μετανιώσεις
Αν σε αδικήσω και με μισήσεις
σου δίνω άδεια να με πλακώσεις

Μόνο για σέλφι και τραγουδάκια
έχουν το φέισμπουκ κάποια παιδάκια
στο δρόμο ξέχασαν ποιά είναι η ουσία
της παρακμής μας γίνονται λεία.

Προχώρα φίλε μου μπροστά ο δρόμος είν δικός σου
μα πρόσεξε τα οχήματα που ρχονται απ το άλλο ρεύμα
Μονάχα ο Θεός ξέρει τον προορισμό σου.
Και θα το νιώσεις μια στιγμή πώς θα σου κάνει νεύμα.

Είδος προς εξαφάνιση είναι στην εποχή μας
Η κρίση τα κατέστρεψε και βούτηξαν στην λήθη
Πεζός καιρός και ανάλατος, παίζει με την ψυχή μας
Για αυτό ξυπνάμε το πρωί με πόνο μες τα στήθη.


Εδώ καιρό σταμάτησα να βλέπω τις ειδήσεις
παρουσιάζουν τα άσχημα και τα καλά τα κρύβουν
Θέλω να ξέρω οι άνρθωποι δεν έχουν πια απαιτήσεις
πες μου ως πότε άραγε εγκέφαλους θα στίβουν;


Του ανθρώπου είναι η καλύτερη παρέα
Κοιτά με αφοσίωση του αφεντικού τα μάτια
Όλα τα αφουγκράζεται τα συναισθήματά σου
με πίστη σε ακολουθεί σε όλα τα μονοπάτια


Νιαουρίζεις στην γωνία για φαί
έρχεσαι και τρίβεσαι στα πόδια πονηρή
μέσα στο κρύο το τζάμι γρατσουνάς
και στο κρεβάτι μου να κοιμηθείς ζητάς
κι αν άλλος σε ταίσει πιο πολύ
φεύγεις και μεμιάς με παρατάς
σαν γυναίκα κάνεις δηλαδή