Πέμπτη, 28 Ιουλίου 2016

Δεν ξέχασα

Είπα θα σε ξεχάσω
την καρδιά μου θα προφτάσω
μα δεν ξέχασα
Είπα με τον έρωτα σου
την ψυχή μου να κεράσω
μα δεν κέρασα
Ήθελα να σ ακουμπήσω
την ζωή μου να στολίσω
μα δεν μπόρεσα
Πας τον κόσμο να τρελάνεις
Μες τα όνειρα που κάνεις
γω δεν χώρεσα
Ήθελα να σε αποκτήσω
και μ αγάπη να σε ντύσω
μα δεν πρόλαβα
Είχες άλλον στον μυαλό σου
που γυρεύει το καλό σου
κι αποχώρησα.

Που είσαι τώρα που πονάω

Που είσαι τώρα που πονάω
Στην αγκαλιά σου ξεψυχούσα
και τα τραγούδια μου μετράω 
που εσύ ήσουν η μούσα.
Τώρα τους φίλους μου μετράω
και πάνω που θα σε ξεχνούσα
ήρθες και πάλι στο όνειρό μου
σεμνή και χαμηλοβλεπούσα.

Η Ελλάδα και τα πόκεμον

Ελλάδα πάει χάζεψες για το τρελάδικο είσαι
μα πάντοτε στα δύσκολα την λογική προσποιείσαι
Έχεις μανιοκατάθλιψη μαζί και σχιζοφρένεια
και πώς θα πιάσεις πόκεμον έχεις για μόνη έννοια.

Μου παίζεις με τα πόκεμον

Μου παίζεις με τα πόκεμον
μ άλλο δεν ασχολείσαι.
Παρέα με τον πίκατσου
το πρόβλημά σου λύσε.
Πες μου σε ποιό τετράγωνο
είναι για να τον πιάσω
η γκόμενα μου θα του πω
δεν κάνει μακριά σου

Κυριακή, 17 Ιουλίου 2016

Ξενύχτης

Η μέρα γέμισε με φως
και γω πιωμένος σκοτεινός
μετράω τις πληγές μου
από τους έρωτές μου
Η μέρα τώρα ξεκινά
όμως για μένα είναι αργά
θολά τα μάτια κλείνουν
στα όνειρα με αφήνουν

Τετάρτη, 13 Ιουλίου 2016

Ψάχνω να βρω γιατρικό

Πόσο θα ήθελα να είμαστε μαζί αυτήν την μέρα
ήσουν γυναίκα όμορφη καλή και χρυσοχέρα
και τώρα πλέον φόρεσα στην μοναξιά μου βέρα
το πλοίο μου ναυάγησε και έπεσε σε ξέρα,
Πόσο θα ήθελα να ήσουνα και πάλι εδώ μαζί μου
να σε χορτάσει το κορμί η καρδιά και η ψυχή μου
παρέα να πηγαίναμε σε όμορφες παραλίες
να κάναμε οικογένεια με αρχές και με αξίες.
Άλλον εσύ όμως διάλεξες, και έφυγες μακριά μου
και εδώ και χρόνια έμεινε άδεια η αγκαλιά μου
Και ψάχνω να βρω γιατρικό τον πόνο να νικήσει
έχω μεγάλο πρόβλημα μα εσύ δεν δίνεις λύση.