Τρίτη, 10 Οκτωβρίου 2017

Για έναν μεγάλο έρωτα

Μου έδωσες τροφή στην φαντασία
Στο ωραίο καλοκαίρι είσαι οπτασία
Καθώς στεκόσουνα μπροστά στην παραλία.
Θαύμαζα τα κάλλη σου τα θεία
Εσύ παραδεισένια παρουσία
Κρατάς των ηδονών μου τα ηνία.
Και νίκησες της μοναξιάς τη βία
Με σένα βρήκα νόημα και ουσία.
Ότι κι αν μου κανες δεν σου κρατώ κακία
Στο σύμπαν διατηρείς την εντροπία
Κοντά σου μόνο βρίσκω ηρεμία
Η πιο μεγάλη- είσαι- αδυναμία
Σαν βότανο μου δίνεις ευεξία
Τραγούδι στης ψυχής μου τα ηχεία
Στον έρωτα δεν χάνεις ευκαιρία
Είσαι της τρέλας μου η αιτία

Παρασκευή, 6 Οκτωβρίου 2017

Προσπαθώ να καταλάβω

Όλο προσπαθώ να καταλάβω τους ανθρώπους
μέχρι αυτό που θέλουνε να πάρουν
σε κολακεύουνε με χίλιους δύο τρόπους
κι ύστερα το παίζουν και σνομπάρουν
Όλο προσπαθώ να καταλάβω τους εχθρούς μου
νομίζουνε θα ζουν για πάντα
από την ζήλεια είναι μεθυσμένοι
και γω τους δίνω μια fanta.
Και προσπαθώ να καταλάβω τους δικούς μου
τι θα πει ο κόσμος μια ζωή και η εικόνα
μα εγώ γουστάρω αλλιώς να ζήσω
στις λέξεις μου έχω την κρυψώνα
Και προσπαθώ να καταγράψω αντιδράσεις
σε κάθε βήμα μου σε κάθε αλλαγή μου
από τους φίλους τους καρδιακούς μου
που έδωσα κομμάτια απ την ζωή μου

Πέμπτη, 5 Οκτωβρίου 2017

Το παράπονο ενός αυτιστικού παιδιού

Ούτε γράφω ούτε διαβάζω . Παζλ μικρά μονάχα φτιάχνω
Έναν δάσκαλο- πατέρα Μια ζωή εγώ θα ψάχνω
Kάνω τη ζωγραφική μου με μπογιές και μαρκαδόρους.
Υλικό πολύ δεν έχω, κι η μαμά ας πληρώνει φόρους.
Δεν μπορώ όμως να αλλάζω σαν πουκάμισα, δασκάλους
Κάθε χρόνο χτίζω σχέσεις με τους φόβους μου μεγάλους.
Oύτε παίζω με παιδάκια κλείνομαι στον αυτισμό μου
Και δεν χάσαν το παιχνίδι, οι δασκάλοι στο θυμό μου.
Αν μπορείς αγκάλιασε με δώσε μου ένα παιχνιδάκι
Τάισε με, σκούπισέ με μικρό είμαι αγγελουδάκι
Στον παράδεισο σαν πάω θα προσεύχομαι για σένα
Στον Θεό το όνομά σου με χρυσή θα γράψω πένα.

Αναμονή διορισμού

Τόσα χρόνια περιμένω διορισμό
παίρνω υπόσχεση από κάθε υπουργό
μα τιποτα εν τέλει
ήλιος δεν ανατέλλει
Τόσα χρόνια περιμένω διορισμό
από νομό γυρνώντας σε νομό
σε έντεκα σχολεία
με κόπο κι αγωνία.

Μια δεκαετία δάσκαλος αόρατος

Μια δεκαετία δάσκαλος αόρατος
Να με τρυπάει η αιχμή του δόρατος
στα μάτια των παιδιών θεόρατος
Μια δεκαετία δουλεύω εδώ και κει
ελπίζοντας να γίνουν μόνιμοι διορισμοί
τέσσερα χρόνια σπούδασα αλλά
βάζουν μπροστά μου τα μεταπτυχιακά...

Είναι μεγάλη η αναμονή

Είναι μεγάλη η αναμονή
κι οι χρόνοι της δουλειάς πολλοί
για πόσο αναπληρωτή
κάθε χρονιά σε άλλη γη?
Είναι μεγάλη η αναμονή
άσπρισε πλέον το μαλλι
Και μόνιμοι ακόμα
με την ψυχή στο στόμα

Αδέσποτο σκυλί

Σαν το αδέσποτο σκυλί στην πόρτα σου γαβγίζω
Τις υποσχέσεις που πετάς σαν κόκαλα τσακίζω
Αλλά εσύ αφεντικό μου σφίγγεις το λουρί μου
Εμέ που σε προστάτευσα και έδωσα την ζωή μου.
Σαν το αδέσποτο σκυλί στη πόρτα σου κοιμάμαι
αλλά μονάχα τις κλωτσιές και τις βρισιές θυμάμαι
για αυτό σου λέω πρόσεχε γιατί θα σε δαγκώσω
όσο θυμώνεις πιο πολύ θυμώνω άλλο τόσο.
Σαν το αδέσποτο σκυλί
στο κρύο μα και στην βροχή
γυρεύω λίγη αγάπη
αλλά αντί καλό να βρω
στον κόσμο τούτο τον τρελό
εσύ μου ρίχνεις χάπι.

Τετάρτη, 4 Οκτωβρίου 2017

Λίγο πριν κοιμηθείς

Λίγο πριν κοιμηθείς
σκέψου με και εμένα
χαλάλι όσα έζησα
να πω εγώ για σένα
Και ας βρεθούμε αγκαλιά
το πρωινό και πάλι
μέσα στα όνειρα ξανά
να νιώσουμε μεγάλοι
Λίγο πριν κοιμηθείς
Δώσμου μια ευκαιρία
απέδειξε μου αγάπη μου
Πώς είσαι μια κυρία
Και γω σου το υπόσχομαι
δεν θα μαι σαν και τότε
μες την ψυχή σου για να μπω
θα περιμένω ως πότε?
Λίγο πριν κοιμηθείς
κάνε με να πιστεύω
ότι δεν ήταν ψεύτικο
εκείνο που λατρεύω
Κι ύστερα ας ξανασμίξουμε
μην το καθυστερούμε
τα χρόνια και οι μέρες μας
επάνω μας περνούνε
Λίγο πριν κοιμηθείς
άσε μια χαραμάδα
στην πόρτα απ το δωμάτιο
να μπω σαν την λιακάδα
Άσε την γρίλια ανοιχτή
να μπω σαν ηλιαχτίδα
σαν την δική σου ομορφιά
μάτια μου εγώ δεν είδα.

Δευτέρα, 2 Οκτωβρίου 2017

Πάντα ο Θεός να σε ευλογεί

Πάντα ο Θεός να σε ευλογεί, είσαι πολύ καλό παιδί
Μυαλό εμφάνιση ψυχή, κι όλο να βλέπεις προκοπή
Και να χεις τόνους χαμηλούς σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς
και θέλω πάντα να αγαπάς, τον προορισμό εκεί που πας...
....και τους ανθρώπους τους καλούς να έχεις πάντα για βοηθούς

Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου 2017

Φίλε εσύ υποκριτή

Φίλε εσύ υποκριτή
που μου το παίζεις ιστορία
και βρίσκεις μια δικαιολογία
να μην τα πούμε εσαεί
Άκου λοιπόν σε έχω γραμμένο
σε έχω κομμένο και ραμμένο
αν χρειαστεί θα σου μιλήσω
το απωθημένο για να σβήσω
Φίλε εσύ υποκριτή
που όλο γυρνάς πάντα με άλλους
μ αρρωστημένους εγκεφάλους
έτσι δεν βλέπεις προκοπή
Άκου λοιπόν βρε παλιοψεύτη
κοιτάξου λίγο στον καθρέφτη
και πες ρε συ ποιόν κοροιδεύω
κι αλλού τον χρόνο μου ξοδεύω

Είναι καιρός

Είναι καιρός που μπαίνεις σε σκέψεις
με ποιόν θα πας και ποιόν θα διαλέξεις
Έφτασα κιόλας σε μια ηλικία 
που δεν τα βλέπω όλα στα αστεία
Είναι καιρός που η υπομονή μας τελειώνει
στα ράφια μυαλά γεμίσανε σκόνη
Νέους ανθρώπους θε να γνωρίσω
νέες ιδέες να τους πουλήσω
Είναι καιρός που βγαίνω και πάλι
στα ίδια μέρη χωρίς κραιπάλη
Δεν έχω τίποτα να αποδείξω
χωρίς συμφέρον των άλλων να θίξω
Είναι καιρός που αλλάζεις συνήθειες
και θες να ακούς απ τους φίλους αλήθειες
όχι άλλο χάιδεμα στα μαγουλάκια
από πιστά αδέρφια και ρουφιανάκια.

Δευτέρα, 28 Αυγούστου 2017

Βαφτίσια

Σήμερα που βαφτίστηκε μικρούλα η ανιψιά μου
γέμισε ελπίδα και χαρά ο νους μου κι η καρδιά μου.
Ας είναι πάντα υγιής και τυχερή συνάμα, 
πρώτη και τελευταία ας είν φορά που έριξε το κλάμα

Κυριακή, 20 Αυγούστου 2017

To κανες σε όλη την Ευρώπη( σατυρικό)

Το κανες στο Βελιγράδι, με έναν Σέρβο ένα βράδυ.
Το κανες στην Βουδαπέστη, μέσα σε γιαπί με ασβέστη.
Το κανες και στην Μαδρίτη, με έναν Ισπανό κοπρίτη.
Το κανες μέσα στην Ρώμη, και ζητούσες και συγγνώμη

Το κανες στην Νέα Υόρκη,  και σε μάγεψαν με ξόρκι
το κανες στην Βαρσοβία, με μιά όμορφη λεσβία
το κανες και στην Στοκχόλμη με έναν μάγκα που χε τόλμη
το κανες και στην Τουρκία μα το έπαιζες κυρία.

Τριάντα έξι και χρονών

Τριάντα έξι και χρονών, ψυχή σαν εικοσάρης
με πείρα όσο και των βουνών, Χάρε μου μην με πάρεις
Τριάντα έξι και χρονών, από νωρίς στην πιάτσα
δεν είμαι ο τύπος ο βαρύς, με τα μεγάλα μπράτσα...
Τριάντα έξι και χρονών και έχω κατασταλλάξει
κι εμένα από τα περιττά, με έχω απαλλάξει
Τριάντα έξι και χρονών, έχω μπροστά μου ακόμα
βγάζω σοφά και ώριμα λόγια από το στόμα
Τριάντα έξι και χρονών νιώθω σαν δεκαέξι
και δεν φοβάμαι τον καιρό, γιατί η ψυχή θα αντέξει
τριάντα έξι και χρονών και η συνείδησή μου
έγινε η ακούραστη φωνή της λογικής μου
Τριάντα έξι και χρονών, δεν πήρα καν χαμπάρι
τα χρόνια πώς περάσανε και αυξήθηκαν τα βάρη....

Για μια συναδέλφισσα

Γειά σου Βούλα φιλενάδα,
γύρισες όλη την Ελλάδα
Για την Δεσκάτη έβαλες πλώρη,
μα για να ρθεις μεγάλο ζόρι

Είσαι αγριόγατα μεγάλη
 μα τα δικά σου όλα τα κάλλη
Θα ζήλευαν πολλές κοπέλες,
 και αυτές που έκανες τις τρέλες

Είσαι αγριόγατα μεγάλη,
 που αν τα νύχια της τα βγάλει
φοβάται ο άντρας ο γενναίος
 και ο μπρουτάλ και ο ωραίος

Γνώρισα κάποτε μια Βούλα απ την Δεσκάτη
μες την ψυχή να σε τραβάει είχε κάτι
κάτι φτιαγμένο απ της ζωής τις εμπειρίες
και από τις έξωθεν καλές της μαρτυρίες

Την σμίλεψε ο Θεός με μαύρο ασήμι
κι αν δείχνει στην όψη της αγρίμι
είναι που αμύνεται στην μοναξιά της
και στα πιο τρελά όνειρά της




Κυριακή, 30 Ιουλίου 2017

Θα περιμένω

Θα περιμένω άλλη μια νύχτα το άγγιγμα σου
Κι άμα δεν έρθεις θα γενώ εγώ η σκιά σου
Θα σε επισκέφτομαι τα βράδια στα όνειρά σου
Και θα αλλάξω την πορεία, την τροχιά σου
Θα περιμένω να γευτώ όλα τα φιλιά σου
Η αντιβίωση θα μαι στην μοναξιά σου
Θα γίνω αιώνια συντροφιά σου
Στα μονοπάτια της καρδιάς σου.

Καινούριος μήνας ξεκινάει

Καινούριος μήνας ξεκινάει
κι ο ήλιος μου χαμογελάει
σε ένα νησί που αέρας φυσάει
εκεί ο δρόμος θα με πάει
Καινούριος μήνας ξεκινάει
κι όλη την θάλασσα τραβάει
στον ουρανό που μου μιλάει
ένα καράβι θα με πάει

Τρίτη, 18 Ιουλίου 2017

Αμαρτία

Είναι αμαρτία να μην εκτιμάς
ανθρώπους που σε κάνουν να γελάς
που σε μαζεύουνε την δύσκολη στιγμή
προτού προλάβουν να χαρούνε οι εχθροί
Είναι αμαρτία να μην αγαπάς
όσους σου δίνουν αν βοήθεια ζητάς
όσους μοιράζονται τον πόνο, την χαρά
σε ταξιδεύουν σε παράδεισου μεριά.

Kαθώς έπεφτε η βροχή

Και καθώς έπεφτε η βροχή
γύρισες σπίτι το πρωί
άρρωστη, μεθυσμένη

Κι όταν σε ρώτησα γιατί
δεν ήμουνα καλό παιδί?
ο κόμπος έφτασε στο χτένι

Και τότε άρχισες να σπας
να κλαις τρελή και να πονάς
κι ύπνος να μην σε παίρνει

Μου πες γυναίκα είμαι εγώ
και όπου πάω προκαλώ
που την αυγή σου φέρνει.

Παρασκευή, 31 Μαρτίου 2017

Ελεύθερη πτώση του νου στο κενό

Ελεύθερη πτώση του νου στο κενό
Αυτός ο κόσμος χωρίς γυρισμό
παντού κακία μίσος ψευτιά
κι η καλοσύνη μας τέλειωσε πια
Κανείς δεν ξέρει που να κρατηθεί
παλεύει με του χωρισμού τα γιατί
κι όλη η κακία χωρίς αφορμή
στου παγκοσμίου ψέματος την γιορτή
Όρια συνθήκες έχουν ξεπεραστεί
σε μια κοινωνία που πάντα έχει να πει
είναι οι αλήθειες φορτίο βαρύ
που εξοντώνουν την κάθε ενοχή.

Αέρας νέος μπαίνει

Καινούρια μέρα την πόρτα μου χτυπά
κι απ το παράθυρο αέρας νέος μπαίνει
τέλειωσε του χειμώνα η μοναξιά
Το καλοκαίρι η ψυχή μου περιμένει
Καινούργιος έρωτας γεννήθηκε προχτές
μέσα από στάχτες και συντρίμμια
θα μεγαλώνει σάββατα παρασκευές
Τα αισθήματα μου τρέχουν σαν αγρίμια

Δεν ήμασταν ειλικρινείς

Όσο ζω μαθαίνω και όσο γνωρίζω ζω
Και άκρη που να βγάλεις στης κοινωνίας τον χαμό?
Πόσο να θες για να προσφέρεις για κάτι που δεν εκτιμάν
Αυτοί που κάψαν άλλο κόσμο αρκεί να έχουν για να φαν
Όσο ζω σκληραίνω κι αποτραβιέμαι απ τους πολλούς
μου φτάνει να χω πέντε φίλους για χρόνια δίπλα αληθινούς
κι αν γίναν κάλπικες οι σχέσεις
Φταίμε εμείς κι άλλος κανείς
φταίμε που όλοι απ την αρχή μας 

Σάββατο, 11 Μαρτίου 2017

Ήσουνα τότε δεκαεννιά

Ήσουνα τότε δεκαεννιά και γω είκοσι τρία
όταν κι οι δυό μας μπλέξαμε σε αγάπης ιστορία
Ήταν αγνό το αίσθημα κι ο έρωτας μοιραίος
Μα με τα χρόνια ξέφτισε δεν ήταν αμοιβαίος
Αλλάξανε οι πόλεις μας και οι συνήθειες μας
Κι οι δυό μας μας σκεφτόμαστε μόνο στις προσευχές μας
τι έφταιξε και έμειναν άδειες οι αγκαλιές μας
Ο εγωισμός τα λάθη μας ανοίξαν τις πληγές μας

Γρεβενιώτικο

Πέρα εκεί στα Γρεβενά
έχει πολλή ησυχία
απολαμβάνω το σχολειό
μα και την ηρεμία
Να πάω για περίπατο
στους έρημη την πόλη
την ώρα που κουράζονται
και ξαποσταίνουν όλοι
Κι αν τύχει και ερωτευτώ
θα πάω στην Βασιλίτσα
να δώσω στυλ στον έρωτα
μ ωραία κοπελίτσα
Και αν θέλω αέρα καθαρό
θα πάω στην Σαμαρίνα
στων βλάχων την πρωτεύουσα
να την περνάω φίνα

Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2017

Σε αυτό το χάος το τυφλό

Παντού ψέμα και θέατρο παντού υποκρισία
πολιτικοί ξεπέρασαν την κάθε φαντασία
χάθηκαν τα ιδανικά τα πρότυπα οι ιδέες
και οι σκέψεις μας γινήκανε πλέον αβυσσαλέες
Κουμπιά αντικατέστησαν τις πιο ωραίες σχέσεις
δεν σε φλερτάρω τώρα πια απλά πατώ μου αρέσεις
Σε αυτό το χάος το τυφλό μονόφθαλμοι κερδίζουν
το άτιμο παιχνίδι τους πολύ καλά γνωρίζουν.

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2017

Γρεβενά Τρίκαλα

Θα ξεκινήσω με τα πόδια απ τα Γρεβενά.
 Στάση θα κάνω στην Καλαμπάκα.
όλοι θα λένε πάει τρελάθηκε ο δάσκαλος
 κι εγώ θα σπάω πλάκα.

Θα περπατήσω πάνω στο βενέτικο
Και οι πιστοί θα αναφωνήσουν: θαύμα θαύμα
Στις όχθες του θα ρίξω ένα ζειμπέκικο
να θεραπεύσω της καρδούλας μου το τραύμα

Στον δρόμο όλο θα πίνω τσίπουρο
παρέα με τις αρκούδες θα κατέβω
και κάτω από τα χιονισμένα έλατα
λιγάκι ύπνο θα τον κλέβω.

Θα πάω να αγοράσω χιονοπέδιλα
τσουλήθρα θα κάνω στις κατηφόρες
και όταν φτάσω ο τρελός μέσα στα τρίκαλα
το χιόνι θα χει λιώσει από τις μπόρες

Γεύση από μερέντα

Δεν βρίσκω υποκατάστατο
και με κρατάει ανάστατο
η κάθε της κουβέντα
μια γεύση από μερέντα
Μεγάλη η απόσταση
μα έτσι παίρνει υπόσταση
ο δόλιος ο έρωτάς μου
θύμα της μοναξιάς μου